چکیده ایی از اندیشه های بنیادین اسلامی - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٦٤ - ارزش ها، واقعى يا اعتبارى؟

پس اگر عملى در نزديك شدن ما به غايت مطلوب، مؤثر باشد، حسَن ناميده مي‌شود و مي‌گوييم كه واجب است، و اگر باعث دور شدن ما از غايت مطلوب گردد، قبيح و حرام است. اين وجوب و حرمت، غير از وجوب و حرمت آن دسته از آداب اجتماعى است كه تابع رسوم هستند. در حقيقت، مغالطه‌اي كه قايلان به اعتبارى بودن ارزش انجام مي‌دهند اين است كه به آداب اجتماعى كه ناشى از توافق ميان مردم است استدلال مي‌كنند و آن گاه نتيجه مي‌گيرند كه تمام ارزش‌ها اعتباريند و حقيقتى در وراى خويش ندارند. اين همان مغالطه مشهور «تعميم خاص» است. البته ما هم قبول داريم كه اعتباراتى وجود دارند كه هيچ پشتوانه و واقعيتى ندارند؛ ولى اين چنين نيست كه همه امور اعتبارى اين گونه باشند. اين مغالطه از مغالطه‌هاى شايع در افكار اجتماعى و گرايش‌هاى فلسفى زنده در غرب است و بر ما لازم است كه به اين مغالطه‌ها توجه داشته باشيم و آنها را بازشناسى كنيم.