تعداد اندكى لات و لا مذهبِ مست راه مى‌افتند، تظاهرات مى‌كنند، و هيچ كس جلوى شان را نمى‌گيرد. ادعا مى‌كنند ما تابع خواست مردم، و خواست جوان ها هستيم؛ مگر اين ها كه در اين مجالس حاضر مى‌شوند نيستند؟ هشتاد درصد مردمى كه در اين قبيل مجالس شركت مى‌كنند، جوان ها هستند. همه شعار بدهيم كه ما از جوان ها حمايت مى‌كنيم! چه اقدامى براى اين جوانان مى‌كنيد؟ اين جوان ها دين مى‌خواهند، حسين(عليه السلام) مى‌خواهند. آن مدعيان اصلاحات، مدعيان طرفدارى از قانون اساسى، مدعيان دموكراسى غربى، اگر راست مى‌گويند و صداقت دارند، ببينند اين مردم چه مى‌خواهند، مطابق آن عمل كنند. مگر ادعا نمى‌كنند بر اساس خواست مردم عمل مى‌كنند؟ مگر اين ها مردم نيستند؟ آيا فقط چند جوان كه تحت تأثير تبليغات آمريكا واقع شده، و فيلم هاى مبتذل ويدئويى اخلاق آن ها را فاسد كرده، مردم هستند؟ فقط بايد به آن ها لبخند زد، و بوسه حواله داد؟ اين ها جوان نيستند؟ اين ها مردم نيستند؟ بر اساس قانون اساسى نبايد به مشكلات اين ها رسيدگى كرد و به خواسته اين ها جواب داد؟ آيا قانون نمى‌گويد بايد از مفاسد و تعدى به احكام اسلام و ارزش هاى اسلامى جلوگيرى كرد؟ اگر صداقت داريد، پس چرا رسيدگى نمى‌كنيد؟ چرا فقط طرف مقابل را مى‌بينيد؟ كمى هم به سخن اين جوان ها را بشنويد.

من اين جا نبودم، ولى شنيدم كه چندى پيش، مردم اعتراض شديدى نسبت به محتواى بعضى روزنامه ها داشتند و تحصن عجيبى كردند، حضرت آيت الله مشكينى، حضرت آيت الله جوادى، حضرت آيت الله نورى و بعضى ديگر از بزرگان تشريف آوردند، و از اين تحصن مردم حمايت كردند. مسؤولان بعد از گذشتن چند ماه از اين تحصن چه اقدامى انجام دادند؟ آيا مراجع تقليد جزو مردم نيستند؟ آيا نبايد به حرف آن ها توجه كرد؟ سرانجام هم بگويند تحصن تان غير قانونى است! بعضى استاندارها در مورد تظاهرات روز ٢٣ تيرماه در حمايت از رهبرى هم گفتند اين راهپيمايى غير قانونى است! اما بر اساس كدام قانون؟ ده نفر از استانداران اجازه برگزارى اين تظاهرات را ندادند،١ مگر مردم به حرف آن ها توجه كردند؟ مردم دين دارند، و اگر احساس كنند دينشان در خطر است، به اين گونه مسائل توجه نمى‌كنند، و نبايد هم توجه كنند.

البته اگر مقام معظم رهبرى امرى فرمودند، بر روى چشم. اطاعت امر ايشان، مثل اطاعت

[١] كيهان، ٢٤/٤/١٣٧٨، ص ٢.