آذرخشى ديگر از آسمان كربلا - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٥٠ - وظيفه مسلمانان در برابر منكرات
در رشت و خرم آباد و بعضى جاهاى ديگر اتفاق افتاد، بريزند، اذيت كنند، بزنند، ببندند، و يا بكشند، چنان كه كم و بيش هر روز مىبينيم، يا آمر به معروف را مىكشند! يا تهديد مىكنند! يا كتك مىزنند! دست و پايش را مىبندند و او را در جايى دور از انظار رها مىكنند! و يا براى آن ها مزاحمت تلفنى ايجاد مىكنند! خوب، وقتى انسان مىبيند عاقبت كسانى كه مىخواهند امر به معروف و نهى از منكر كنند گرفتارى است، مىترسد امر به معروف و نهى از منكر كند. هنگامى كه با افرادى كه ضابطين امر به معروف و نهى از منكر هستند، و از طرف دستگاه قضايى براى اين كار اجازه دارند، اين گونه رفتار مىشود، تكليف ديگران روشن است.
امام(عليه السلام) مىفرمايند وقتى به اين صورت برخورد كرديد، ممكن است كسانى متعرض شما شوند، و يا شما را ملامت كنند كه چرا پرخاشگرى مىكنيد! چرا با تندى حرف مىزنيد! چرا خشونت طلبى مىكنيد! حتى ممكن است دوستان نيز شما را ملامت كنند، اما «وَلا تَخافُوا فى اللّهِ لَوْمَةَ لائِم» اگر مىخواهيد آن روز نيايد كه بلايى نازل شود، و تر و خشك را با هم بسوزاند، از ملامتِ ملامت كنندگان نترسيد، ولو ملامت گران از نزديك ترين دوستان شما باشند. بسيار خوب، در امر به معروف و نهى از منكر، ما نخست با زبان نرم با افراد صحبت و موعظه مىكنيم، با خواهش و تمنا امر به معروف و نهى از منكر مىكنيم، اما مىبينيم اثرى نكرد، بعد با تندى برخورد كرديم و از كسى هم نترسيديم، خودمان را در معرض همه گونه خطر نيز قرار داديم، لكن باز ديديم اثرى بر جاى نگذاشت، در مقابل چه بايد كرد؟ بله، اگر ابتداى امر باشد، مثل اوايل رحلت پيامبر(صلى الله عليه وآله)، هنوز مردم طراوت ايمان و شور انقلابى داشتند، اگر از اول جلوى خطر را مىگرفتند، راحت بود. اما ممكن است شرايطى پيش بيايد كه اين گونه نباشد، مقابل انسان مىايستند، فحش مىدهند، كتك مىزنند، تهديد مىكنند، در اين صورت چه بايد كرد؟
به هر حال مسأله از دو صورت خارج نيست، بعد از اين كه شما انجام وظيفه كرديد، عكس العمل افراد خطاكار در مقابل شما يكى از دو حالت است، يا تحت تأثير امر به معروف و نهى از منكر شما واقع مىشوند و دست از كار بد خود بر مىدارند، يا اين كه نه، پر رويى و لجاجت مىكنند، در مقابل شما مىايستند و احياناً كلماتى كه سزاوار خودشان است نثار شما مىكنند، و از اين بالاتر، گاهى به مقدسات دين هم جسارت مىكنند.
بنابراين، در مقابل امر به معروف و نهى از منكر يكى از اين دو حالت پيش خواهد آمد: يا