گزيده تحف العقول

گزيده تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٢

٥.مَن أتى غَنِيّاً فَتَضَعضَعَ لَهُ ذَهَبَ ثُلُثا دينِهِ؛

.كسى كه نزد توانگرى رود و پيش او زبونى كند ، دو سومِ دينش بر باد رفته است.

٦.يا عَليُّ! كُلُّ عَينٍ باكِيَةٌ يَومَ القِيامَةِ إلاّ ثلاثَ أعيُنٍ : عَينٌ سَهَرَت في سَبيلِ اللّه ِوعَينٌ غُضَّت عَن مَحارِمِ اللّه ِ وعَينٌ فاضَت مِن خَشَيةِ اللّه ِ؛

.اى على! در روز رستاخيز ، همه ديدگان جز سه ديده ، گريان است :ديده اى كه در راه خدا بيدار خوابى كشيده ، ديده اى كه از محرّمات الهى فرو نهاده شده ، و ديده اى كه از بيم خدا گريسته است.

٧.يا عَليُّ! طوبى لِصورَةٍ نَظَرَ اللّه ُ إلَيها تَبكي عَلى ذَنبٍ لَم يَطَّلِع عَلى ذلِكَ الذَّنبِ أحَدٌ غَيرُ اللّه ِ؛

.اى على! خوشا چهره اى كه خدا به آن نظر دارد : چهره اى كه بر گناهى مى گِريد كه كسى جز خدا از آن آگاه نيست.

٨.لِلمُرائي ثَلاثُ عَلاماتٍ : يَنشَطُ إذا كانَ عِنَد النّاسِ ويَكسَلُ إذا كانَ وَحدَهُ ويُحِبُّ أن يُحمَدَ في جَميعِ الاُمورِ؛

.رياكار را سه نشان است : چون پيش مردم باشد ، [در كار دين] چالاكى نمايد ، و چون تنها شود ، سستى و كاهلى كند ، و خوش دارد كه او را در همه كارها بستايند.

٩.لَيسَ يَنبَغي لِلعاقِلِ أن يَكونَ شاخِصاً إلاّ في ثَلاثٍ : مَرَمَّةٍ لِمَعاشٍ أو خُطوَهٍ لِمَعادٍ أو لَذَّةٍ في غَيرِ مُحَرَّمٍ؛

.خردمند را نشايد كه جز در سه كار بكوشد : نيكو ساختن زندگانى ، گام سپارى براى رستاخيز ، و كاميابى از غيرِ حرام.