١٢.امام رضا عليه السلام : گفتيم: او (خداوند) بيناست ؛ امّا نه با چشمى؛ چرا كه او ردّ پاى مورچه سياه بر روى تخته سنگ سياه ، در شب تار را مى بيند ، حركت مور در شب تاريك را مى بيند و زيان و سود و اثر جفتگيرى و بچّه ها و نسل آن را مى بيند [و مى داند] . اين جاست كه مى گوييم: او بيناست ؛ امّا نه مانند بينا بودن آفريدگانش .

١٣.امام جواد عليه السلام : همچنين او (خداوند) را بينا ناميده ايم؛ چون هر آنچه از رنگ و جسم و جز آن كه با چشم ها ديده مى شود ، بر او پوشيده نيست و او را بينا به معناى نگريستن با نگاه چشم ، وصف نمى كنيم .

٢ / ٢

ارزش بصيرت

قرآن

«به راستى ، بصيرت هايى از جانب پروردگارتان براى شما آمده است . پس هر كه ديد ، به سود خود اوست و هر كه كور بود ، به زيان خود اوست ، و من بر شما نگهبان نيستم» .[١]

[١] اين آيه اشاره به دلايل روشني است که در آيات پيشين بريگانگي خداوند متعال آمده که موجب بصيرت و بينش ديده عقل است ، و پيامبر خدا صلّي الله عليه و آله طبق اين آيه مأموريت يافته که به مردم بگويد با اين دلايل روشن هر کس حق را بپذيرد به سود خود اوست و هر کس نپذيرد به زيان او ، پيامبر دستوري براي اجبار چنين کسي بر پذيرش حق ندارد.