زندان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٨
«لا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كانَ فى قَلْبِهِ مِثْقالُ ذَرَّةٍ مِنْ كِبْرٍ» «١» كسى كه در قلبش به اندازه سنگينى ذره اى تكبر باشد، وارد بهشت نمى شود.
حضرت على عليه السلام مى فرمايد:
«آفَةُ الرِّياسَةِ أَلْفَخْرُ» «٢» آفت مديريت خود پسندى و فخر فروشى است در مقابل آن تواضع و فروتنى نسبت به بندگان خدا، يكى از فضائل اخلاقى به شمار آمده است. پيامبر اكرم (ص) مى فرمايد:
«إِنَّ أَفْضَلَ النَّاسِ مَنْ تَواضَعَ عَنْ رَفْعَةٍ» «٣» برترين مردم كسى است كه در عين رفعت و بلندى مقام، فروتنى كند.
و از حضرت على (عليه السلام) نقل شده است:
«ثَمَرَةُ التَّواضُعِ اْلمَحَبَّةُ» «٤» نتيجه و ثمره تواضع و فروتنى، محبت مىباشد.
اگر خوى ناپسند و تكبرآمد، بدنبال آن صفت تحكم و زورگويى نسبت به نيروهاى زير دست مىآيد كه خود از آفات مديريت مىباشد، زيرا رفتار تحكمآميز، افراد را بله قربان گوبار مىآورد وابتكار وشكوفايى را در آنان خاموش وتشكيلات را