زندان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٣
٧- اولين كسى كه در مورد خوراك وپوشاك تابستانى وزمستانى زندانيان مقرراتى وضع كرد، حضرت على (ع) بود واگر مجرم وزندانى پولدار بود، نيازهايش را از مال خودش تأمين مىكرد واگر نداشت، از بيت المال صرف او مىفرمود، تا آزارش به مردم نرسد. «١» ٨- رفتار بازندانيان پسنديده باشد ودر قيد وزنجير نمودن آنان جايز نيست مگر به خاطر تنبيه وجلوگيرى از فرار وهمچنين زدن آنان جايز نمى باشد جز در اجراى كيفرى كه مقرر شده است. «٢» وهمانطور كه در اصل ٣٨ قانون اساسى جمهورى اسلامى آمده است:
«هيچ گونه آزار وشكنجه مجرم، (چه قبل از صدور حكم ومحكوميت او وچه بعد از آن) براى اقرار و ... جايز نيست.» وطبق اصل ٣٩:
«هتك حرمت وحيثيت كسى كه به حكم قانون، دستگير، بازداشت، زندانى يا تبعيد شده به هر صورت كه باشد ممنوع، وموجب مجازات است.» ٩- برخى از علماء حضور زندانى را در تشييع جنازه نزديكانش وهمچنين آوردن او رابه خانهاش در صورت شدت بيمارى ونداشتن پرستار مناسب، اجازه دادهاند ونيز اشتغال به كار در بيرون زندان (يادر آنجارا) براى تأمين معاش همسر وفرزندان وبدهىهايش، مجاز مىدانند «٣» ١٠- تسريع در بررسى پرونده زندانيان جهت اجراى حد وكيفر وياآزاد نمودن آنها وهمينطور جدا بودن زندانهاى زن ومرد حقوقى است كه در آن