معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٧

اميد
سردبیر


هر نفس نو مي‌شود دنيا و ما بي‌خبر از نو شدن اندر بقا
انسان به‌طور طبيعي و فطري، کمال‌جوست. هر چه در اين مسير به دست مي‌آورد، باز هم خواهان تازه‌تر آن است. اين روند نه‌تنها براي او ايستايي ندارد، که دم به دم شکوفا و بالنده‌تر مي‌شود. نوطلبي و نوجويي، و تغيير از وضعيت موجود به وضعيت مطلوب، مسئله‌ي هميشگي بشر بوده است و خواهد بود. قدم اول در اين راه، تغيير در نگاه است. چشم‌ها را بايد شست. جور ديگر بايد ديد. اگر قرار باشد نگاه‌مان به ساز و کارها، سياست‌ها و نظام‌ها، همان نگاه گذشته باشد، نياز به تغيير و نوسازي رخ نخواهد داد. وقتي به آنچه در اطراف‌مان مي‌گذرد، جور ديگر نگاه کنيم، يعني براي ما مسئله‌اي به‌وجود آمده و بايد پاسخ مناسبي براي آن بيابيم. تغيير در هر زمينه‌اي، فرايند و ساز و کار مناسب خود را مي‌طلبد. براي اين ساز و کارها و فرايندها، بايد تدابير لازم پيش‌بيني شود تا زمينه‌ي تغيير نوسازي اقتصادي، سياسي، فرهنگي و اجتماعي فراهم شود. نياز به تغيير و نوسازي؛ يعني پالايش و پيرايش ساز و کارها و سياست‌هاي نظام اجتماعي به منظور ايجاد بهبودي در تمام ابعاد و سطوح مختلف نظام اجتماعي؛ يعني انتقال از يک مرحله‌ي معين به يک مرحله‌ي پيشرفته و کمال يافته؛ يعني رشد‌يافتگي در تمام زمينه‌ها؛ يعني قدرت‌مند شدن در مسير تحقق آرمان‌ها و اهداف؛ يعني‌...
تغيير در ساخت اجتماعي، تغيير در نگرش‌هاي غلط، تغيير در نهادهاي اجتماعي، رشد اقتصادي، کاهش نابرابري، از بين بردن فقر، تجديد سازمان و سوگيري متفاوت نظام اجتماعي اقتصادي، غلبه بر دردهاي بشري بويژه سوء‌تغذيه، فقر و بيماري، بهبود ميزان توليد و درآمد، پيشرفت به سوي اهداف رفاهي، دستيابي به ارزش‌هاي بومي، رشد کمي و کيفي توليدات و خدمات، تحول در کيفيت زندگي، رشد علمي و تکنولوژي درون‌زا، افزايش فرصت انتخاب شهروندان، بهينه شدن الگوهاي مصرف، رهايي از وابستگي به جهان سرمايه‌داري، تطابق نظام ارزشي و هنجاري جامعه با شرايط جديد، به‌وجود آمدن انگيزه‌ي پيشرفت و روحيه‌ي کارآفريني، افزايش توليد ناخالص ملي و درآمد سرانه، افزايش رشد اقتصادي و درآمد ملي، گسترش تقسيم کار و تخصصي شدن امور، سرمايه‌گذاري متوازن و هم‌زمان در همه‌ي بخش‌ها، فرايند گسترش آزادي‌هاي مشروع و معقول، تقويت اقتصاد توليد و‌... از جمله مواردي هستند که مي‌توان در نوسازي به آن‌ها اشاره کرد. البته اين بدان معنا نيست که در زمينه‌هاي فوق کاري صورت نگرفته. کار انجام شده؛ اما در نوسازي، وقتي ساز و کارها، خطوط، شکل حرکت و سياست‌ها تغيير کند و پالايش و پيرايش شود، کارها شتاب مي‌گيرد و چشم‌انداز ديگري را شاهد خواهيم بود؛ چشم‌اندازي که برخواسته از آرمان‌هاي فطري و خدايي است و هيچ‌گاه از طراوت و تازگي نمي‌افتند و کهنه شنونده نيستند.