پيشوايان صديقين فاطمه زهرا(س) تجليگاه رسالت الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٣ - نمونههايى از زنان شايسته
دلش مىافزود. پس از وفات پيامبر صلى الله عليه و آله در حالى به زندگى خويش ادامه داد كه ميراث خويش را توسط مردم تاراج يافته مىديد، وشوهر عليه السلام خود را كه اسلام با تلاشهاى زياد او به نتيجه رسيده بود را در حالى مىيافت كه مورد ستم قرار گرفته و هيچ حمايت كنندهاى ندارد، سبطين- امام حسن و امام حسين عليهما السلام- را مىديد كه هيچ قدرتى براى اصلاح جامعه جاهلى دوم ايجاد شده توسط طمعورزان، نداشتند، با تمام اين امور مانند كوهى استوار، پايدارى مىكرد و از حقوق ضايع شده دفاع مىنمود؛ حجّتهاى روشن، دلائل بىنقص و شواهد آشكار را با كلامش مىآميخت و از موضوعى كه فدك روزنه و كليد آن بود دفاع مىكرد.
خلاصه كلام اينكه مهمترين موضوع در رفتار و سيره آنحضرت عليها السلام، به عهده گرفتن مسئوليت دفاع از حق توسط خود بود. دفاع از حق، ارزش الهى بلند مرتبه و قلّه رفتار نيكوى انسانى مىباشد. اينها همه شواهدى هستند بر اينكه چرا نسل پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فقط محدود به نسل حضرت زهرا عليها السلام مىشود. لذا كلام پيامبر صلى الله عليه و آله اتّفاقى و يا عبث و بيهوده نمىباشد هنگامى كه فرمود:
«فاطمه مادر پدرش است». حضرت محمّد صلى الله عليه و آله شخصى است كه از روى هواى نفس سخن نمىگويد بلكه كلام او چيزى جز وحى نيست. اگر تلاشهاى حضرت زهرا عليها السلام نبود ارزشها و مفاهيم رسالت ممكن بود از بين برود، وى با روشن ساختن حقايق و آشكار نمودن ناديدنيهاى طمع و جاهليّت آن دوره براى هر صاحب چشم و گوش و عقلى، مسئوليت نگهدارى از ارزشها را به خوبى ايفا نمود.