پيشوايان صديقين فاطمه زهرا(س) تجليگاه رسالت الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٢ - نمونههايى از زنان شايسته
مىدهد، اين درخت مبارك همان وجود اهلبيت است كه خداوند مقدّر فرموده همچون چراغى باشند داراى نور خيره كننده در هستى زمان و در طى قرنها.
اين همان حكمت الهى است كه زهرا عليها السلام را الگوى برتر زنان جهان معرفى مىكند تا زنان با تمسّك به ايشان در برابر استبداد، ظلم، تضييع حق، اجحاف و دستدرازى ظالمان به پاخيزند.
اگر زنى مورد ستم اجتماع قرار گرفت، و شوهر يا پسر آن زن قادر به باز پسگيرى حقش نشدند، اين زن چه كارى بايد انجام دهد؟
آيا بايد سكوت كند و شكست را بپذيرد؟ تا وقتى كه اين زن حضرت زهرا عليها السلام را مىبيند كه بر قلّه زمان استوار ايستاده و بر سر ظلم و ستم فرياد مىكشد، جواب اين سؤال خير است. ايشان بانويى است كه حقش را مىخواهد، نه به خاطر طمع بازپسگيرى آن، بلكه به اين دليل كه حقّش است، به اين دليل است كه سكوت را جايز نمىداند، و اين حق خواهى او- از نقطه نظرى ديگر- درسى است براى تمامى نسلها، به ويژه زنان.
حضرت صديقه كبرى عليها السلام وارد عرصه سياسى شد آن زمان كه از حق خود يعنى فدك دفاع كرد، در حقيقت فدك بهانهاى بود براى دفاع از امام على عليه السلام و ميراث نبوى شريف. حضرت زهرا عليها السلام با اين كار نشان داد كه به دست گرفتن رهبرى امّت تنها مىتواند بر عهده اهلبيت باشد، ايشان با وجود مصيبتهاى جسمى و روحى كه بر وى وارد آمده و نيرويش را كم كرده بود وارد ميدان شد، در ضمن از دست دادن پدر شريفش صلى الله عليه و آله غمى ديگر بود كه بر اندوه