پيشوايان صديقين فاطمه زهرا(س) تجليگاه رسالت الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٨ - حضرت زهرا عليها السلام يكتاى بىغروب

مجموعه‌اى است از سنّتها، قوانين، نظامهاى الهى و سرشتهاى تطهير يافته كه جنبه مثبت و بى‌نقص دارند و خداوند منزّه از هر عيبى آن را در وجود انسان چه مرد و چه زن به امانت نهاده است.

اگر در منشأ پيشرفت تمدّنها نيك نظر كنيم و در آن خوب بيانديشيم، خواهيم ديد كه اين منشأ از نظام خانواده پايبند به اصول سرچشمه مى‌گيرد. خانواده همچون سنبلى است كه مى‌توان هويّت اجتماعى و معرفه‌هاى امّت را در آن مشاهده كرد. اگر خانواده را به شكل هرمى ترسيم كنيم درمى‌يابيم كه پدر با توجّه به مسؤوليّت نگهدارى و سرپرستى از همسر رأس هرم را تشكيل مى‌دهد، دومين اساس خانواده مادر است كه عهده دار سرپرستى، نگهدارى وپرورش كودكان مى‌باشد. در رابطه همكارى با زن، بر مرد است كه زن خود را مورد لطف و مهربانى قرار دهد، وظيفه رسيدگى به او از نظر مادى را به خوبى انجام دهد و نسبت به اداى حقوق زن وفادار باشد، و اين مسئوليت از آن جهت است كه مرد (پدر) جايگاه رهبرى وسرپرستى را در دست دارد و به همين خاطر است كه خداوند فرموده:

(الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى‌ النِّسَاءِ)، بايد در نظر داشت كه اين رهبرى، مسئوليتى واجب يا اضافى نيست، بلكه نماينگر فطرت و غريزه تشكيل يافته و طبيعت تكامل خانوادگى است كه خشنودى، اطمينان و آرامش را در ميان افراد اوّلين هسته اجتماعى (خانواده) به وجود مى‌آورد.

اين مسئوليت و سرپرستى عاملى است كه احساس را بر مى‌انگيزد