پيشوايان صديقين فاطمه زهرا(س) تجليگاه رسالت الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥١ - حضرت زهرا عليها السلام سنبل فضائل

لازم است كه هر انسان در يك فضاى آرام و سالم به دنيا بيايد، امّا حضرت فاطمه زهرا عليها السلام چگونه چشم به جهان گشود؟ او در حالى به دنيا آمد كه مورد ستم واقع شده بود، حتى پيش از تولّدش نيز آزار ديد، و آن هنگامى بود كه زنان قريش مادرش خديجه كبرى عليها السلام را به‌دليل مسلمان شدن و يارى همسرش رسول خدا، تنها گذاشتند، او تنها شد و فقط فاطمه عليها السلام از داخل شكمش با او صحبت مى‌كرد و دردهايش را تسكين مى‌داد. حضرت زهرا عليها السلام لقب (أمّ ابيها) را از آن جهت احراز كرد كه در سختيها و مشكلات پيامبر در ابتداى بعثت در شهر مكّه همراه پيامبر بود و در مدينه در خلال جنگها به ايشان تسلّى مى‌داد و اين در حالى بود كه در تمام اين سالها ايشان سنّ بسيار كمى داشت.

شايد برخى از رابطه ميان ذريّه‌اى برگزيده و پاك با مصيبت و سختى در زندگى سؤال كنند. در جواب اين سؤال مى‌توان گفت:

حكمت الهى اين گونه مقرّر شد كه حضرت زهرا عليها السلام در فضاى جاهلى آن زمان كه نسبت به زنان انواع ظلم و ستم روا مى‌شد، سنبل فضيلت گردد. ستمى كه جزء لا ينفكّ فلسفه حيات جاهلى و سر منشأ سقوط فكرى آن روز مى‌باشد، اگر به شعر و ادبيّات عصر جاهلى نظرى بيافكنيد، صحنه‌هاى افتخار و شرف را در ظلم به زن و زنده به گور كردنش خواهيد ديد، حتّى در روايتى آمده است كه روزى رسول اكرم صلى الله عليه و آله حسن و حسين عليهما السلام را بوسيدند، اقرع بن حابس گفت: من ده فرزند دارم ولى تابحال يكى از آنها را نبوسيده‌ام- در حاليكه به اين امر افتخار مى‌كرد- پس پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند: