پيشوايان صديقين فاطمه زهرا(س) تجليگاه رسالت الهى
(١)
سخن ناشر
٣ ص
(٢)
پيشگفتار
٧ ص
(٣)
حضرت زهرا عليها السلام از ديدگاه روايات
١١ ص
(٤)
حضرت زهرا عليها السلام مكتبى تكامل يافته
١٤ ص
(٥)
سر چشمه خاندان پاك پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله
١٦ ص
(٦)
حجّت خدا بر زنان
١٩ ص
(٧)
حضرت زهرا عليها السلام تجلّيگاه رسالت الهى
٢٢ ص
(٨)
فاطمه عليها السلام شكوه رسالت الهى
٢٤ ص
(٩)
فاطمه عليها السلام نشانه با عظمت آفرينش
٢٦ ص
(١٠)
حضرت، زهرا عليها السلام الگوى زنان و مردان
٣١ ص
(١١)
تاريخ، واقعيتّى كه روايت مىكند و زمان حاضر، تاريخى كه مىنگرد
٢٨ ص
(١٢)
چگونه پيرو حضرت زهرا عليها السلام باشيم؟
٣٢ ص
(١٣)
عبادت حضرت زهرا عليها السلام
٣٥ ص
(١٤)
اخلاق حضرت زهرا عليها السلام
٣٤ ص
(١٥)
در دست داشتن امور امّت توسّط حضرت زهرا عليها السلام
٣٩ ص
(١٦)
ولايت حضرت زهرا عليها السلام نسبت بهامام زمان خود مطلقه است
٤٠ ص
(١٧)
بزرگوارى حضرت زهرا عليها السلام
٤٢ ص
(١٨)
حضرت زهرا عليها السلام سنبل فضائل
٤٣ ص
(١٩)
حضرت زهرا عليها السلام يكتاى بىغروب
٥٥ ص
(٢٠)
تفاوت ميان سرپرستى (قيموميت) و خودكامگى
٦٠ ص
(٢١)
نمونههايى از زنان شايسته
٦١ ص
(٢٢)
درسى از زهرا عليها السلام
٦٤ ص
(٢٣)
حضرت زهرا عليها السلام محور خانه رسالت
٦٦ ص
(٢٤)
فاطمه زهرا عليها السلام همان اساس است
٦٩ ص
(٢٥)
ايشان بندگانى شايستهاند
٧١ ص
(٢٦)
مسؤوليّت ما در برابر اهلبيت عليهم السلام
٧٣ ص
(٢٧)
حضرت زهرا عليها السلام، الگو و پيشوا
٧٨ ص
(٢٨)
احترام به ضعيف، راز پيشرفت
٨٠ ص
(٢٩)
نمايانگر شدن رسالت در زنان
٨٥ ص
(٣٠)
حضرت زهرا عليها السلام در ميان مسلمانان
٨٧ ص
(٣١)
امّت پس از شهادت حضرت زهرا عليها السلام
٨٨ ص
(٣٢)
اوّلين بحران مسلمانان
٨٩ ص
(٣٣)
ما و حضرت زهرا عليها السلام
٩١ ص
(٣٤)
تمدّن غربى و انحطاط اخلاقى
٨٣ ص
(٣٥)
روش حضرت زهرا عليها السلام در تربيت
٩٤ ص
(٣٦)
نگاهى به خطبه فدكيّه حضرت زهرا عليها السلام
١٠٠ ص
(٣٧)
ترجمه خطبه فدكيّه
١٠٢ ص

پيشوايان صديقين فاطمه زهرا(س) تجليگاه رسالت الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٩ - حضرت زهرا عليها السلام سنبل فضائل

به او بدهد، يا اينكه به او نياموخت كه چگونه خورشيد شود، بلكه خداوند خورشيد را با همان صفاتى كه دارد به يكباره آفريد و ماه را با شرائط فعلى‌اش خلق كرد كه اين آفرينش تابع حكمتى است كه پروردگار به آن داناتر است. همچنين است آفرينش فرستادگان الهى كه به صورت پيامبر خلقشان كرد و از روز نخست آنها را بهترين بندگان خود قرار داد.

آيات قرآنى كه در ابتداى موضوع بدانها پرداختيم اين حقيقت را بيان كرده و بر آن مهر تأييد مى‌زند، در آنجا كه مى‌خوانيم:

(إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى‌ آدَمَ وَنُوحاً وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ) [١].

«به حقيقت خدا برگزيد آدم عليه السلام و نوح عليه السلام و خانواده ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان.»

اين گزينش شامل ذريّه‌اى است كه برخى از برخى ديگرند، در روايتى از اهل‌بيت عليهم السلام، «آل ابراهيم» به «آل محمّد» و «آل عمران» به «آل على» تفسير شده است. اين گزينش از همان روز اوّل صورت پذيرفته است، براين اساس كسى نبايد اين امر را انكار كند يا از آن شگفت زده شود، چه اگر بخواهند به‌خاطر اين امر شگفت زده شود بايد از برترى سر به ساير اعضا، چشم بر دست و عقل بر حواس و...

نيز شگفت زده شود. در واقع اين قضايا متعلّق به اراده خداوند در برابر مخلوقاتش است، آن چيزى كه دانستنش براى ما بس است اين است كه خداوند متعال مى‌دانست كه برگزيدگانش يا كسانى كه‌


[١] - سوره آل عمران، آيه ٣٣.