پيشوايان صديقين فاطمه زهرا(س) تجليگاه رسالت الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٧ - حضرت زهرا عليها السلام سنبل فضائل

خانواده‌اى كه خداوند بلند مرتبه درباره‌اش فرموده است: (فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ)، محل فرود مصيبتها و سختيها و دردها است، چه مى‌باشد؟ اگر زندگانى و سيره رسول مكرّم اسلام صلى الله عليه و آله را مورد مطالعه قرار دهيم، كمتر ايشان را خوشحال و در راحتى مى‌يابيم، از ابتداى طفوليّت با از دست دادن پدر و مادر، يتيم شد، سپس جدّ خود عبدالمطلب و ابوطالب پشتيبان خود را از دست داد و بعد از آن سختيهاى طاقت فرساى اوّل بعثت به‌خصوص محاصره در شعب ابيطالب را به چشم ديد، در ضمن تشكيل حكومت اسلامى در مدينه منوّره با هشتاد و دو جنگ و غزوه و سريّه همراه بود. حقيقتاً چه حكمتى در پس اين همه سختى مى‌تواند نهفته باشد؟

شايد حكمت همه اينها اين باشد كه وقتى خداوند مردم را خلق كرد، اراده‌اش بر اين قرار گرفت كه ايشان در دنيا قبل‌از آخرت، و در آخرت بعداز دنيا به سوى رحمتش هدايت شوند، و براى رسيدن انسانها به رحمت الهى به الگوهاى شايسته نياز است تا راه تاريك را برايشان روشن سازد. و چگونگى پشت‌سر نهادن سختيها و از سر راه برداشتن مشكلات را تعليمشان دهد، لذا اين رهبران و راهنمايان براى دنيا خلق نشده‌اند، بلكه خلقت ايشان از بهر آخرت است؛ ايشان همانند شمعى مى‌سوزند تا اطراف خود را نورانى سازند. اين رهبران، راههاى الهى و آياتش هستند كه براى هدايت خلق، آفريده شده‌اند و اين سرنوشتى بوده كه از روز اوّل در عهد اوّل رقم خورده، سپس در عهد دوّم در عالم ذرّ بر آنها عرضه شده، در آنجا خداوند با ايشان شرط كرد كه زهد پيشه كنند و ايشان نيز قبول كردند. خدا نيز