پيشوايان صديقين فاطمه زهرا(س) تجليگاه رسالت الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢٤

شكسته‌ايد، و بعداز ايمان راه شرك پيش گرفته‌ايد؟

(آيا با گروهى كه پيمانهاى خود را شكستند و تصميم به اخراج پيامبر صلى الله عليه و آله گرفته‌اند پيكار نمى‌كنيد؟ در حالى كه آنها نخستين بار (پيكار با شما را) آغاز كردند، آيا از آنها مى‌ترسيد؟ يا اينكه خداوند سزاوارتر است كه از او بترسيد، اگر مؤمن هستيد).

آگاه باشيد من چنين مى‌بينم كه شما رو به راحتى گذارده‌ايد، و عافيت طلب شده‌ايد، كسى را كه از همه براى زعامت و اداره امور مسلمين شايسته‌تر بود دور ساختيد، و به تن‌پرورى و آسايش در گوشه خلوت تن داريد، و از فشار و تنگناى مسئوليّتها به وسعت بى‌تفاوتى روى آورديد. آرى آنچه را از ايمان و آگاهى در درون داشتيد بيرون افكنديد، و آب گوارائى را كه نوشيده بوديد به سختى از گلو برآورديد!

امّا فراموش نكنيد خداوند مى‌فرمايد: (اگر شما و همه مردم روى زمين كافر شويد (به خدا زيانى نمى‌رسد، چرا كه) خداوند بى‌نياز و شايسته ستايش است).

بدانيد و آگاه باشيد من آنچه را بايد بگويم، گفتم، با اينكه بخوبى مى‌دانم ترك يارى حق با گوشت و پوست شما آميخته، و عهدشكنى قلب شما را فراگرفته است ولى چون قلبم از اندوه پربود- و احساس مسئوليّت شديدى مى‌كردم- كمى از غمهاى درونى‌ام بيرون ريخت، و اندوهى كه در سينه‌ام موج مى‌زد خارج شد، تا با شما اتمام حجّت كنم و عذرى براى احدى باقى نماند.