«پارساترين مردم كسى است كه به هنگام بر خورد با امور شبهه ناك بازايستد، عابدترين مردم كسى است كه فرايض را بر پاى دارد، زاهدترين مردم كسى است كه از حرام دست شويد، سخت كوش ترين مردم كسى است كه گناهان را ترك گويد.»

«شما در عمرهاى كاسته شده و روزهاى شمرده شده (اندك) هستيد، و مرگ ناگهان سر مى‌رسد. هر كه تخم نيكى بكارد خوشى بدرود، و آن كه تخم بدى بكارد پشيمانى بدرود. هر زارعى را همان چيزى است كه مى‌كارد، كند كار را بهره از دست نرود، و آزمند آنچه را كه برايش مقدّر نيست به دست نياورد. هر كه به خيرى رسد خدايش داده و هر كه از شرّى در امان نگاه داشته شود، خدايش نگاه داشته.»

در نامه مباركش به ابن بابويه فقيه مشهور، فرموده است: «امّا بعد، تو را اى پير و معتمد و فقيهم، ابو الحسن على بن حسين قمى، كه خدايت براى كسب خشنوديهايش تو را موفّق بدارد و به رحمت خويش از صلب تو فرزندانى صالح عطايت فرمايد، سفارش مى‌كنم به تقواى خدا و بر پاى داشتن نماز و پرداخت زكات كه نماز از مانعان زكات پذيرفته نشود.

و تو را سفارش مى‌كنم به آمرزش گناه، و فرو خوردن خشم، و صله رحم و همدلى با برادران، و كوشش در (جهت رفع) نيازهاى ايشان در سختى و آسانى، و بردبارى در برابر نادانان، و نفقه در دين، و تربيت در

[١] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٣٧٧- ٣٧٨.