زندگانى حضرت امام حسن عسكرى(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٣ - درسهايى براى زندگى

«شب زنده‌دارى گواراتر از خواب است و گرسنگى در خوبى خوراك فزاينده‌تر.» [١]

«مؤمن براى مؤمن بركت است و بر كافر حجّت.»

«دل احمق در دهان اوست و دهان حكيم در دل او.»

«توجّه به رزقى كه برايت تضمين شده، تو را از كار واجبت باز ندارد».

«هيچ عزيزى از حق جدا نشد جز آنكه خوار شد، و خوارى حق را نگرفت مگر آنكه سر فراز شد.»

«دوست نادان، مايه رنج است.»

«دو خصلت است كه والاتر از آنها چيزى نيست: ايمان به خداوند و سود رساندن به برادران».

«گستاخى‌فرزند بر پدر، در كوچكى، منجر به‌عاق شدن‌در بزرگى‌اش شود.»

«اظهار شادمانى در برابر شخص غمزده، بى ادبى است.»

«بهتر از زندگى چيزى است كه اگر از دستش بدهى، زندگى را منفور دارى و بدتر از مرگ چيزى است كه چون بر تو فرود آيد مرگ را محبوب شمارى».

«رياضت دادن نادان و ترك دادن معتاد از چيزى كه بدان عادت كرده، خود معجزه است.»

«تواضع نعمتى است كه بر آن حسد نبرند.»

«آدمى را طورى گرامى ندار كه بر او سخت بگذرد.»

«هر كه برادرش را نهانى اندرز داد او را آراسته و آن كه در برابر ديگرانش پند گفت، زشتش ساخته».

«هيچ بلايى نيست مگر اينكه براى خدا در پيرامون آن نعمتى است.»


[١] - همان مأخذ، ص ٣٧٨.