اين يكى از كرامتهاى امام عليه السلام است در حالى كه كتابهاى حديث از كرامتهاى بى شمار آن حضرت كه ذكر آنها از حوصله اين كتاب مختصر بيرون است، آكنده و سرشار مى‌باشد. مقصود ما از ذكر برخى از كرامات امام براى اين است كه به حقّ او آگاه شويم و اين نكته را دريابيم كه ائمه هدى عليهم السلام، همه نور واحدند و از ذريّتى پاك كه خدا براى ابلاغ و اتمام حجّتش و اكمال نعمتهايش بر ما، آنها را برگزيد... بگذاريد با هم به راويان گوش بسپاريم تا ببنيم چگونه اين كرامتها را براى ما بيان مى‌كنند:

١- يكى از راويان به نام ابو هاشم گويد: محمّد بن صالح از امام عسكرى عليه السلام در باره اين فرموده خداى تعالى:

(للَّهِ الْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُ). [٢] «امر از آن خداست از قبل و از بعد.» پرسيد: امام پاسخ داد: امر از آن اوست پيش از آنكه بدان امر كرده باشد و باز امر از آن اوست بعد از آنكه هر آنچه خواهد بدان امر كرده باشد. من با شنيدن اين جواب با خود گفتم: اين همان سخن خداست كه فرمود:

[١] - البته طول خلافت معتمد بيش از بيست سال بوده و شايد پس از گذشت مدّتى از دوران خلافتش نزد امام آمده و اين خواسته را مطرح كرده است. همان مأخذ، ص ٣٠٩.

[٢] - سوره روم، آيه ٤.