زندگانى رئيس مذهب تشيع حضرت جعفر بن محمد(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤ - دانشگاه بزرگ

طاعتشان را بيازمايد. پس آنان را بر تعظيم و زيارت آن برانگخيت و آن را قبله نماز گزارانش گرداند. اين خانه شعبه‌اى از رضوان خداست و راهى است كه به آمرزش او مى‌انجامد. اين خانه بر قرار گاه كمال، استوار شده و مجمع عظمت و شكوه است. خداوند آن را دو هزار سال پيش از گستردن زمين آفريد پس سزاوارترين كس براى اطاعت از آنچه فرموده و خود دارى از آنچه باز داشته، همانا خداوند آفريننده ارواح و صورتهاست.

ابن ابى العوجاء گفت: براى كسى كه غايب است و در ميان نيست؟!

امام صادق عليه السلام فرمود: «اى واى بر تو! چگونه غايب است كسى كه با خلقش شاهد است و ازرگ گردن بديشان نزديك‌تر است سخنشان را مى‌شنود و نهفته‌هايشان را مى‌داند. مكانى از وجود او خالى نيست، و مكانى او را در بر نگرفته است، و به مكانى نزديك تر از مكانى ديگر نيست نشانه‌هايش برايش، به اين گواهى مى‌دهد وافعالش بر آن دلالت مى‌كند. به خدايى كه پيامبرش را به آيات محكم و دلايل آشكار مبعوث كرد، محمّد رسول خدا صلى الله عليه و آله كسى است كه اين گونه عبادت را براى ما آورد. پس اگر در باره كار او اشكال دارى، بپرس.

ابن ابى العوجاء از شنيدن اين سخنان، سر آسيمه شد و ندانست چه بگويد. از مقابل امام عليه السلام برگشت به همراهانش گفت: از شما خواستم كه بسترى براى خوابم بگستريد، امّا شما جاى مرا بر سنگريزه‌ها (آتش) افكنديد!