زندگانى رئيس مذهب تشيع حضرت جعفر بن محمد(ع)
(١)
مقدّمه ناشر
٣ ص
(٢)
پيشگفتار
٥ ص
(٣)
نژادى پاك و بزرگوار
٩ ص
(٤)
جشن ولادت
٩ ص
(٥)
سفر آنحضرت به شام
١١ ص
(٦)
رشد و پرورش امام
١٠ ص
(٧)
روزگار امامت حضرت صادق
١٣ ص
(٨)
دانشگاه بزرگ
١٣ ص
(٩)
موضع گيريهايى تابناك
٣٤ ص
(١٠)
گذرى كوتاه به رويدادها
٣٤ ص
(١١)
موضع امام صادق
٣٨ ص
(١٢)
اخلاق پسنديده
٥٠ ص
(١٣)
دانش ژرف و گسترده امام
٥٠ ص
(١٤)
بخشندگى و جوانمردى امام
٥٣ ص
(١٥)
شكيبايى و مهربانى امام صادق
٥٨ ص
(١٦)
پايدارى و درستكارى
٦٠ ص
(١٧)
نگرش انسانى امام
٦٢ ص
(١٨)
عبادت و طاعت امام صادق
٦٥ ص
(١٩)
پرتويى از بلاغت آن بزرگوار
٦٦ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
زندگانى رئيس مذهب تشيع حضرت جعفر بن محمد(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٩ - موضع امام صادق
صادق عليه السلام را اعدام كند. فرمانده نيز فرمان والى را به اجرا گذاشت چون «معلى» به شهادت رسيد، امام در حالى كه نسبت به حكم صادر شده از سوى والى بسيار خمشگين بود، رو به او كرد و فرمود: دوست مرا كشتى و چيزى را كه از آنِ من بود گرفتى!! آيا نمىدانى كه مرد ممكن است در سوگ و عزاى فرزند خود آرام بنشيند، امّا در مقابل جنگ آرام نخواهد بود.
والى عذر آورد كه او قاتل مستقيم «معلى» نبوده است.
آنگاه آنحضرت نزد فرمانده نيرو رفت. او به جُرم خود اعتراف كرد.
دستور داد گردنش را بزنند. والى نيز او را به خاطر جُرمى كه مرتكب شده بود، گردن زد.