زندگانى پيامبر گرامى اسلام محمد مصطفي(ص) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٢ - حجة الوداع تعيين رهبرى
وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَايَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ) [١]
«اى پيامبر آنچه از جانب پروردگارت بر تو فرود آمده، تبليغ كن و اگر چنين نكنى رسالت خود را به انجام نرساندهاى وبدان كه خداوند تو را از مردم نگه مىدارد و براستى خداوند گروه كافران را هدايت نمىكند.»
با نزول اين آيه، پيامبر به يارى خداوند در مورد خلافت حضرت على عليه السلام اطمينان پيدا كرد و كمر به اجراى آن بست و به مسلمانان دستور داد تا جمع شوند. چون مسلمانان جمع شدند پيامبر براى ايراد سخنرانى درميان آنان برپاى خاست، و پس از خطابهاى ارزشمند به مسأله خلافت علىبنأبىطالب اشاره كرد وفرمود: «هركس كه من مولاى اويم على هم مولاى اوست خداوندا دوستدار اورادوست بدار و با دشمن او دشمنى كن.
محبوبدار هركس كه او را محبوب مىدارد و خشم بگير بر كسى كه بر على خشم مىگيرد، كسى كه او را يارى مىدهد، يارى ده و عزيزدار آن كس را كه به على كمك مىكند و خواردار آن كسى كه وى را خوار مىدارد، و هرجا كه وى بگردد حق را با وى به گردش درآر».
آنگاه به مسلمانان دستور داد با على بيعت كنند و به وى به عنوان صاحب امر (خليفه) مؤمنان سلام كنند. چون كار بيعت مسلمانان با على عليه السلام پايان گرفت، آيه ديگرى نازل شد كه اكمال و اتمام دين را به همگان اعلام مىداشت:
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ
[١] - سوره مائدة، آيه ٦٧.