زندگانى پيامبر گرامى اسلام محمد مصطفي(ص) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٩ - آغاز عصر درخشان جزيرة العرب
حجاجى كه در منى گرد آمده بودند، بخواند. در آن سوره، به صراحت اعلان شد كه مشركان از اين پس نبايد به مسجد الحرام وارد شوند. زيرا نجس هستند و خداوند از آنان بيزار است. همچنين در آن سوره آمده بود كه هيچ عهد و پيمانى از مشركان پذيرفته نيست و ريختن خون مشركان پس از چهار ماه ديگر، بر مسلمانان حلال و رواست.
پس از اين اعلان، هيچ كس در جزيرة العرب نبود كه اظهار شرك كند، مگر گروههايى اندك كه از ترس مسلمانان گريخته بودند و پنهانى بر كيش گذشته خود پافشارى مىكردند.
پيامبر درصدد جنگ با روم برآمد. عدهاى از سپاهيان رومى در ديار شام كه امارتى عربى ولى تحت نفوذ امپراتورى روم بود، به سر مىبردند.
پيامبر همراه سپاهيان اسلام كه تعداد آنان بيش از سى هزار نفر بود و ده هزار تنازآنان سواره ومجهز به سلاحهاى كامل بودند، به سوى نيروهاى رومى حركت كرد.
اين اقدام پيامبر به خاطر شايعهاى صورت گرفت كه در مدينه بر سر زبانها افتاده بود.
مردم مىگفتند سپاه روم انديشه جزيرة العرب و سركوب مسلمانان را در سر دارد. امّا وقتى پيامبر با سپاهيانش به منطقه تبوك رسيد، دانست كه اين شايعه بىاساس و دروغ بوده است. لذا با مردم آن ديار از در آشتى درآمد و بر «رومه» دست يافت. آنگاه پيامبر پس از آنكه مرزبانانى از مردم خطه شام وحجاز برضددشمنانبه كار گماشت و تخم ترس و رعب