زندگانى پيامبر گرامى اسلام محمد مصطفي(ص) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٩
پىبرد كه خداى تعالى دربارهاش گفته است:
وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ) [١] «همانا تو داراى خوى بزرگ هستى.»
خداوند خُلق پيامبر را صفت عظيم، توصيف فرموده است و هرگاه نتوان چيز اندك (نعمتهاى دنيوى) را شمارش كرد پس چگونه مىتوان به شمارش چيزى كه بزرگ است (خلق و خوى پيامبر) توانا شد؟!
در بلنداى اخلاق
با اين وصف، نگارنده برخى از مظاهر اين خلق و خوى بزرگ را به نگارش در مىآورد.
پيامبر صلى الله عليه و آله، دليرترين و بردبارترين و عادلترين و پاكترين وبخشندهترين مردمان بود. حتى يك درهم و دينار براى يك شب نزد او باقى نمىماند. او از همه مردم زاهدتر بود و سادهتر زندگى مىكرد آنچنانكه كفش و جامهاش را به دست خويش وصله مىكرد و در امور خانه همگام با ديگر افراد كمك و همكارى مىنمود.
حيا و آزرم او از ديگران بيشتر بود. هيچگاه در چهره كسى خيره نمىشد. از همه مردم آسانگيرتر بود. دعوت هر آزاده و بندهاى را اجابت مىكرد. هديه را مىپذيرفت حتى اگر جرعهاى شير بود وسعى مىكرد آن را جبران كند و به ديگران بخوراند. هيچگاه دربرابر دعوت كنيز يا تهيدستى تكبر نمىورزيد و از آن با روى باز استقبال مىكرد. آنحضرت
[١] - سوره قلم، آيه ٤.