احكام مقدمات نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢١ - شرط ولايت

«مردان و زنان مؤمن، برخى ولىّ و سرپرست برخى ديگر است، امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنند، نماز را برپا مى‌دارند، زكات را ادا مى‌نمايند و از خدا وپيامبرش اطاعت مى‌كنند.»

مطابق با آنچه از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله روايت شده است، كسى كه نماز را بطور عمدى ترك كند، از حزب مؤمنان خارج شده و با منافقان محشور خواهد شد، ايشان مى‌فرمايند:

«ولا تضيّعوا صلاتكم فإنّ من ضيّع صلاته حشره اللَّه مع قارون وفرعون وهامان، لعنهم اللَّه وأخزاهم، وكان حقّاً على اللَّه أن يدخله النار مع المنافقين‌

، فالويل لمن لم يحافظ على صلاته» [١].

«نماز خود را ضايع نسازيد (ترك نكنيد) پس كسى كه نمازش را ضايع سازد خدا او را با قارون و فرعون و هامان- خداوند آنان را لعنت كند و ذليل‌شان بگرداند- محشور مى‌كند، و خدا- براساس حق- او را همراه منافقين، در آتش وارد كند، پس واى بر كسى كه از نماز خود پاس نمى‌دارد.»

نماز، از جهت ديگر، بر تقواى انسان مى‌افزايد و برپا دارنده خود را از نيروى شهوات باز مى‌دارد. خداوند مى‌فرمايد:

(إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى‌ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ) [٢].

«به يقين نماز انسان را از زشتى‌ها و گناه باز مى‌دارد.»

نماز، همچنين باعث محو شدن بديها و گناهان مى‌شود. خداوند فرموده است:

(إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ) [٣].