احكام مقدمات نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤١ - نماز، ياد خدا
خداوند بزرگتر و مهمتر از هر چيزى است.» و همچنين فرموده است: (وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي) [١] «نماز را براى ياد من برپادار.» و همچنين فرموده است: (قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّى* وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى) [٢] «به يقين رستگار شد كسى كه خود را پاك ساخته است* و نام پروردگارش را ذكر كرده و نماز خوانده است.»
در قرآن مجيد آمده است:
(الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَاماً وَقُعُوداً وَعَلَى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ) [٣].
«همانها كه خدا را در حال ايستاده و نشسته و آنگاه كه بر پهلو خوابيدهاند ياد مىكنند و در اسرار آفرينش آسمانها و زمين مىانديشند و مىگويند پروردگارا! اينها را بيهوده نيافريدهاى منزّهى تو! ما را از عذاب آتش نگاه دار.»
نماز چون ذكر و ياد خدا است، در هيچ حالى نبايد ترك شود و تا انسان زنده است بايد آن را برپا دارد. قرآن مجيد مىگويد:
(وَجَعَلَنِي مُبَارَكاً أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَادُمْتُ حَيّاً) [٤].
«و مرا هرجا باشم، وجودى با بركت قرار داده و تا زمانى كه زندهام مرا به نماز و زكات توصيه كرده است.»
در جاى ديگر مىگويد:
(إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ
[١] - سوره طه، آيه ١٤.
[٢] - سوره اعلى، آيات ١٤- ١٥.
[٣] - سوره آل عمران، آيه ١٩١.
[٤] - سوره مريم، آيه ٣١.