احكام مقدمات نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٣ - تفصيل احكام

٩- حلبى مى‌گويد: از امام صادق عليه السلام پرسيدم درباره نماز نافله در حال سوار بودن بر روى شتر و چهارپا. امام فرمود:

«نعم، حيث كان متوجّهاً، وكذلك فعل رسول اللَّه صلى الله عليه و آله» [١].

«بلى، هر سو كه متوجّه است نماز بگزارد و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نيز چنين كرد.»

١٠- از امام صادق عليه السلام روايت شده كه درباره اين آيه شريفه: (فَأَيْنَما تُوَلُّوْا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ) فرمود:

«هذا في النوافل خاصّة في حال السفر، فأمّا الفرايض فلا بدّ فيها من استقبال القبلة» [٢].

«اين، تنها درباره نوافل و در حالت سفر است امّا در فرائض (نمازهاى واجب) بايد رو به قبله كرد.»

تفصيل احكام‌

١- محل و جايگاه كعبه (شرّفها اللَّه) قبله مسلمانان است، و بر مردم است كه در هر كشور و منطقه‌اى باشند، به سمت مسجدالحرام- كه كعبه در آن قرار دارد- نماز بگزارند.

٢- سمت و جانب مسجدالحرام، هرچه كه شخص از آن دورتر شود، وسيع‌تر مى‌گردد و واجب هم رو كردن به طرف و جهت عرفى مسجدالحرام است، و لذا درست است آنچه گفته‌اند كه اهل عراق روبه ركن عراقى- ركن حجرالاسود- و اهل شام روبه ركن شامى و مغربى‌ها روبه ركن مغربى و اهالى يمن روبه ركن يمانى نماز مى‌گزارند، و رو در رو