تنسوخ نامه ايلخاني
(١)
معنى تنسوخ و اصل آن
١٠ ص
(٢)
تاريخ تأليف تنسوخنامه
١٢ ص
(٣)
مآخذ كتاب
١٣ ص
(٤)
شرح حال مؤلف كتاب
١٤ ص
(٥)
اساتيد خواجه
١٥ ص
(٦)
رصد مراغه
١٩ ص
(٧)
مؤلفات خواجه
٢٢ ص
(٨)
شاگردان خواجه
٢٢ ص
(٩)
معرفى چند تن از جواهرشناسان معروف
٢٣ ص
(١٠)
ايوب بن اسود
٢٤ ص
(١١)
صباح بن عمران بن اسماعيل
٢٥ ص
(١٢)
عون العبادى
٢٦ ص
(١٣)
كندى ابو يوسف يعقوب بن اسحاق بن صباح بن عمران
٢٦ ص
(١٤)
ابن جصاص
٢٧ ص
(١٥)
عطارد بن محمد الحاسب
٢٧ ص
(١٦)
ابن الحباب
٢٧ ص
(١٧)
اخوان رازى بنام حسن و حسين -
٢٨ ص
(١٨)
نصر بن يعقوب دينورى
٢٩ ص
(١٩)
عتاب جوهرى
٢٩ ص
(٢٠)
وصف نسخ
٣٠ ص
(٢١)
فصل در معرفت اديم و انواع آن
٤٣ ص
(٢٢)
چگونگى طبع كتاب
٤٩ ص
تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٥٤
رموز و علائمى كه در تصحيح كتاب حاضر بكار برده شده است
ع- علامت نسخه عكسى است كه از نسخه كتابخانه اياصوفيا برداشته شده است
ب- نشان نسخه عكسى كه از روى نسخه كتابخانه بريتش موزيوم گرفته شده است
ن- علامت نسخه كتابخانه مجلس شوراى ملى ضمن مجموعه شماره ٤١٣٦ است
م- نشان نسخه كتابخانه ملى ملك است
ج- علامت نسخه ديگر از كتابخانه مجلس شوراى ملى بخط مرحوم عبرت نائينى است
[] نشان آنست كه آنچه در ميان آنست از نسخه ب افتاده است
() نشان آنست كه آنچه در ميان آن است از نسخه ع ساقط شده است افتادگيهاى نسخه م و ن و ج و كلمات و عباراتى كه از چند نسخه افتاده غالبا در زير صفحه بآن اشاره شده است
«» علامت آنست كه نسخهبدل كلمه و جمله و عبارتى كه در ميان آن است در ذيل صفحه مىباشد