متذكر شده‌اند معرفى تمام آنها مقدور نه و مجالى براى ذكر تمام آن نيست معهذا نگارنده چند نسخه ديگر كه در گوهرشناسى تأليف شده و در تصحيح كتاب تنسوقنامه از آنها بهره برد بى‌آنكه نام كتابهائى كه ايشان ياد كرده اعاده نمايد بر فهرست ايشان افزود و بمعرفى آن نسخ پرداخت باشد كه خوانندگان را سود بخشد و آن نسخه‌ها عبارتست از:

١- جواهرنامه محمد بن مبارك قزوينى. مؤلف از شاگردان امير صدر الدين شيرازيست و مؤلفه خود را بعد از جواهرنامه استاد در ٨٨٦ تاليف كرده است آخر كتاب بدين عبارت ختم مى‌شود.

«تمام شد رساله جواهرنامه من ضحوة يوم الخميس بيست و دوم جمادى ثانى (كذا) عمت بركاته تم سنة ست و ثمانين و ثمانمائة»

اين رساله در مجموعه‌اى بشماره ٢٨٦٩ در كتابخانه مدرسه سپهسالار موجود است، نسخه ناقصى هم از تنسوقنامه ايلخانى ضمن اين مجموعه مى‌باشد كه صفحه اول آن افتاده و از آخرش نيز چند ورق ساقط شده است.

٢- معرفة الجواهر تاليف محمد باقر بن محمد كاظم شريف كاخكى كه در سال ١١٠٤ در جواهرشناسى تأليف كرده است اين رساله مشتمل بر هيجده باب و خاتمه‌اى ترتيب يافته و نسخه خط مولف است.

شريف كاخكى كه پيداست در جواهرشناسى بى‌اطلاع نبوده جواهرنامه غياث الدين منصور را با اندك تغييرى با همان عبارات بنام خود كرده است مانند عملى كه ابو القاسم عبد اللّه كاشانى در كتاب عرايس الجواهر با تنسوقنامه نموده با اين تفاوت كه كاشانى در كتاب عرايس مقالتى در تراكيب و معاجين و انواع عطرها از خويش افزوده كه در تنسوقنامه نيست و ليكن در معرفة الجواهر شريف مطالبى زياده بر جواهرنامه ديده نمى‌شود نسخه معرفة الجواهر در كتابخانه آستان قدس رضوى بشماره ٦٣٧١ موجود است.