دانسته و اين آيات را نيز به او تفسير كرده‌اند [١] (ظ اسماعيل عليه السلام)؛ همچنين در ذيل آيات‌ «هَل اتكَ حَديثُ ضَيفِ ابرهيمَ المُكرَمين* اذ دَخَلوا عَلَيهِ فَقالوا سَلمًا قالَ سَلمٌ قَومٌ مُنكَرون* فَراغَ الى‌ اهلِهِ فَجاءَ بِعِجلٍ سَمين* فَقَرَّبَهُ الَيهِم قالَ الا تَأكُلون* فَاوجَسَ مِنهُم خيفَةً قالوا لا تَخَف وبَشَّروهُ بِغُلمٍ عَليم* فَاقبَلَتِ امرَاتُه فى صَرَّةٍ فَصَكَّت وجهَها وقالَت عَجوزٌ عَقيم» (ذاريات/ ٥١، ٢٤- ٢٩) كه حكايتى همانند آيات ٦٩- ٧٠ هود/ ١١ را بيان مى‌كند، برخى از مفسران‌ «غلم عَليم» را به اسحاق تفسير كرده و گفته‌اند: اين آيات درباره بشارت به تولد آن پيامبر است. [٢]
براساس برخى آيات، گويا طولانى شدن انتظار فرزند، به نوميدى ابراهيم منجر شده بود: «... قالوا لا تَوجَل انّا نُبَشّرُكَ بِغُلمٍ عَليم* قالَ ابَشَّرتُمونى عَلى‌ ان مَسَّنِىَ الكِبَرُ فَبِمَ تُبَشّرون* قالوا بَشَّرنكَ بِالحَقّ فَلا تَكُن مِنَ القنِطين‌ گفتند: نترس ما تو را به پسرى دانا بشارت مى‌دهيم. گفت: آيا به من بشارت مى‌دهيد، با اينكه پير شده‌ام؟! به چه چيز بشارت مى‌دهيد؟! گفتند: تو را به حق بشارت داديم، پس از مأيوسان مباش». (حجر/ ١٥، ٥٣- ٥٥) اگرچه برخى مفسران‌ «غلم عَليم» را به اسماعيل تفسير كرده‌اند [٣]؛ ولى بيشتر آنها با ذكر دلايلى اين آيات را درباره اسحاق مى‌دانند. [٤]
صرف نظر از آياتى كه به تولد اسحاق بشارت مى‌داد، درباره زندگى اسحاق در قرآن چيزى بيان نشده است؛ ولى منابع اسلامى كه گاهى از كتاب مقدس نيز متأثّر است تولّد او را، ٥ [٥]، ٧ [٦]، ١٣ [٧] يا ... سال بعد از تولد برادرش اسماعيل و بنابر برخى روايات در شب عاشورا [٨]، در سرزمين شام‌ [٩] يا منطقه جرار [١٠] ذكر كرده است. از ابن عباس‌

[١]. التبيان، ج ٨، ص ٥١٧؛ كشف الاسرار، ج٨، ص ٢٨٧؛ الميزان، ج ١٧، ص ١٥٥
[٢]. مجمع البيان، ج ٩، ص ٢٣٨؛ تفسير ابنكثير، ج ٤، ص ٢٥٢؛ الميزان، ج ١٨، ص ٣٧٨
[٣]. تفسير ماوردى، ج ٥، ص ٣٧١؛ مجمعالبيان، ج ٩، ص ٢٣٨
[٤]. تفسير قرطبى، ج ١٧، ص ٣٢؛ الفرقان، ج٢٧، ص ٣٢٦؛ تفسير بيضاوى، ج ٤، ص ١٨٩
[٥]. مجمع البيان، ج ٨، ص ٣١٠
[٦]. الميزان، ج ٧، ص ٢٣٢
[٧]. مجمع البيان، ج ٦، ص ٤٩١
[٨]. اعلام قرآن، ص ١١٤
[٩]. البدء والتاريخ، ج ٣، ص ٦٣؛اعلام‌القرآن، ص ٨٦
[١٠]. اعلام‌القرآن، ص ٨٦