يكى از مهاجران قريشى صفّه‌نشين گفته است: ما معمولًا تا فتح خيبر (سال ششم هجرى) سير نمى‌شديم. [١] اين روايت وضع اهل صفّه را بهتر روشن مى‌كند، هرچند انتساب چنين گزارشى به ديگر مهاجران نيز مى‌تواند صادق باشد.
هرچند اطلاعات چندانى درباره سبد غذايى ساكنان صفّه وجود ندارد؛ اما به نظر مى‌رسد عمده‌ترين محصول زراعى مدينه، يعنى خرما بيشتر به انفاق در اختيارشان قرار مى‌گرفت. چنانچه خرماى كافى در اختيار بود، به هر دو نفر روزانه يك مُدّ خرما مى‌رسيد. [٢] در غير اين‌صورت مجبور بودند با چند خرما، روز خود را سپرى كنند. [٣] برخى اعتراضها حكايت از دلزدگى برخى از آنان از خوردن مداوم خرما دارد. [٤] شايد به همين سبب بوده كه يكى از آنان از اينكه پيرزنى انصارى هفته‌اى يك‌بار غذايى برايش تهيه مى‌كرد خرسند بود. [٥] يكى از اهل صفّه بعدها با مشاهده نان بر سر سفره، تكبير مى‌گفت و خدا را شكر مى‌كرد كه دوره آب و خرما سپرى شده‌است. [٦] پيامبراكرم صلى الله عليه و آله يك بار در پاسخ به اين‌گونه اعتراضها فرمود: اگر مى‌توانستم به شما نان و گوشت مى‌دادم‌ [٧] و از ناچيز و كم ارزش بودن غذاى خودش طى ١٢ روز گذشته خبر داد. [٨]
درباره وضعيت لباس اهل صفّه روايات محدودى، از محدوديتهاى اهل صفّه در اين زمينه حكايت مى‌كند. به گفته واثله، نداشتن لباس، گرد و غبار آميخته با عرق را بر تنمان خشك مى‌كرد. [٩] در مقطع ديگرى ٧٠ تن از اصحاب صفّه لباسى كمتر از متعارف داشتند، به‌گونه‌اى كه در نماز دائماً نگران ستر عورت خويش (احتمالًا از ناف تا زانو) بودند. [١٠]
در روايتى ديگر ٣٠ تن از ساكنان صفّه با بالا تنه عريان پشت سر پيامبر صلى الله عليه و آله نماز مى‌گزاردند [١١] و گاه با حضور پيامبر صلى الله عليه و آله خود را پشت سر ديگران مخفى مى‌كردند. [١٢]
پيامبر قبل از هر چيز ساكنان صفّه و عموم تهيدستان را از گدايى* منع كرده بود.

[١]. صحيح البخارى، ج ٥، ص ٨٣؛ فتح البارى،ج ٩، ص ٤٣٥
[٢]. مسند احمد، ج ٤، ص ٥٤٠؛ اسدالغابه، ج٣، ص ٨٩
[٣]. مسند اسحاق، ج ١، ص ٢٠١؛ مواردالظمآن، ص ٦٣٠؛ تاريخ دمشق، ج ٦٧، ص ٣١٩- ٣٢٠
[٤]. السنن الكبرى، ج ٣، ص ٤٧٢؛ تاريخ المدينه،ج ٢، ص ٤٨٦
[٥]. صحيح البخارى، ج ٧، ص ١٣١؛ المعجمالكبير، ج ٦، ص ١٧٣
[٦]. تهذيب الكمال، ج ٧، ص ٣٩٠- ٣٩١؛ سيراعلام النبلاء، ج ٢، ص ٦١٠؛ الموطا، ج ٢، ص ٩٣٣
[٧]. المستدرك، ج ٣، ص ١٦؛ السنن الكبرى، ج٣، ص ٤٧٢؛ تركة النبى صلى الله عليه و آله، ص ٥٨
[٨]. مستدرك الوسائل، ج ١٢، ص ٥٦؛ تاريخالمدينه، ج ٢، ص ٤٨٦- ٤٨٧
[٩]. تاريخ دمشق، ج ٦٢، ص ٣٥٩؛ سير اعلامالنبلاء، ج ٣، ص ٣٨٥؛ المعجم الكبير، ج ٢٢، ص ٧٠
[١٠]. صحيح البخارى، ج ١، ص ١٣٠
[١١]. الطبقات، ج ١، ص ١٩٦؛ عيون الاثر، ج٢، ص ٣٨٥
[١٢]. سير اعلام النبلاء، ج ٣، ص ١٧١