ميان پرندگان آسمان به پرواز آمده؛ سپس ديگر حوادث هجوم بُختُ نُصَّر رخ مى‌دهد. [١] در روايتى ديگر از كعب، تفصيل بيش‌ترى از ماجراى سخنان ارميا با خدا و ابلاغ پيامش به مردم و زندانى شدن وى داده شده است كه شباهت بسيارى با گزارش‌هاى سِفْر ارميا دارد؛ سپس در روايتى ديگر از وهب به آزادى ارميا از زندان پادشاه يهود به دست بُختُ نُصَّر اشاره، [٢] و جريان هجرت يهوديان به مصر نيز در برخى منابع نقل شده است. [٣] در برخى روايات نيز از ملاقات ارميا با دانيال در زندان بُختُ نُصَّر در بابل به شيوه‌اى اعجازگونه ياد شده است. [٤] برخى نيز ارميا را جزو اسيران يهود در بابل دانسته‌اند. [٥] ماجراى گفت و گوى خدا با ارميا و ابلاغ پيام عذاب الهى بر بنى‌اسرائيل و ملاقات وى با بُختُ نُصَّر در منابع شيعى نيز به نقل از امام صادق عليه السلام حكايت شده است كه با گزارش تورات تقارب بسيارى دارد، جز آن كه در پايان، از ماجراى منسوب به عزير ياد شده است. ادامه داستان ارميا به چند ماجراى قرآنى ارتباط دارد:
١. ارميا و مرگ صد ساله: بنا به برخى روايات سنّى‌ [٦] و شيعه، [٧] ارميا پس از خراب‌شدن بيت‌المقدّس يا هنگام بازگشت از مصر، با مقدارى آب وغذا به‌راه مى‌افتد و در گوشه‌اى بيرون شهر با نگاه به خرابه‌هاى آن از خود مى‌پرسد: چگونه خداوند اين شهر [٨] يا اين جمع مردگان را پس از مرگ و نابودى دوباره برپا مى‌دارد: «او كالَّذى مَرَّ عَلى‌ قَريَةٍ و هِىَ خاوِيَةٌ عَلى‌ عُروشِها قالَ انّى‌ يُحيى هذِهِ اللَّهُ بَعدَ مَوتِها» (بقره/ ٢، ٢٥٩)، آن‌گاه خداوند او را ١٠٠ سال مى‌ميراند؛ سپس دوباره در دوره بازگشت بنى‌اسرائيل از تبعيد بابل و آبادى مجدّد اورشليم به حيات باز مى‌گرداند: «فَاماتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قالَ كَم‌

[١]. تاريخ طبرى، ج ١، ص ٣٢١؛ تاريخ دمشق،ج ٨، ص ٣٤- ٤١؛ قصص‌الانبياء، ابن‌كثير، ص ٤٣٢- ٤٣٦
[٢]. قصص‌الانبياء، ابن كثير، ص ٤٣٦- ٤٣٨
[٣]. قصص‌الانبياء، راوندى، ص ٢٢٥؛ تاريخطبرى، ج ١، ص ٣١٦
[٤]. الفرج بعد الشده، ج ١، ص ١٨؛ تاريخدمشق، ج ٨، ص ٣٢
[٥]. البدء والتاريخ، ج ٣٠، ص ١١٥
[٦]. المعارف، ص ٤٨؛ تفسير قرطبى، ج ٣، ص١٨٨؛ الدرالمنثور، ج ٢، ص ٢٩
[٧]. تفسير قمى، ج ١، ص ١١٧؛ تفسير عياشى،ج ١، ص ١٤٠- ١٤١؛ وسائل‌الشيعه، ج ١٦، ص ١٤٢- ١٤٣
[٨]. تاريخ طبرى، ج ١، ص ٣١٧