حادثه‌اى بنوحبيب و بنو بياضه كه هر دو خزرجى‌اند برضدّ مجموعه خزرجى ديگر به نام بنوحبيب پيمان بسته‌اند. [١]
با توجه به نام تيره‌هاى متفاوت در گزارشها، مى‌توان نتيجه گرفت كه پس از افزايش جمعيت، شكل‌گيرى تيره‌ها و غلبه بر حاكمان يثرب، محدوديت منابع و تضارب منافع زمينه برخوردهاى جزئى اوليه را فراهم آورد تا اينكه در آستانه هجرت پيامبر صلى الله عليه و آله به رويارويى كل اوس و خزرج در جنگ بعاث انجاميد.
آيينها و مناسك‌
١. بت‌پرستى: اوس و خزرج همچون ديگر شاخه‌هاى ازدى ساكن در يمن رب النوعهاى گوناگونى داشتند. [٢] نسبت دادن تغيير آيين ابراهيم و رواج بت‌پرستى به عمرو بن لُحى، حاكم خزاعى مكه نشان از ارتباط مستقيم بت‌پرستى با مهاجرت ازديان از يمن به حجاز و شام دارد. [٣] قبايل منتسب به ازْد چون غسّان، خُزاعه و اوس و خزرج همگى بت مَنات را مى‌پرستيدند. [٤] بت منات، الهه قضا و قدر بود و حاجات آنان و به ويژه بارش باران را برآورده مى‌كرد [٥] و از اين رو در ساحل درياى سرخ در منطقه مُشَلَّل و در جايى به نام قديد قرار داشت. [٦] درباره ديدگاه كامل آنها درباره منات اطلاعاتى در دست نيست؛ همچنين مشخص نيست كه ايشان چه تصورى از «الله» داشتند و آيا مانند قريش خالق بودن الله را باور داشتند يا نه، زيرا آن دسته از آيات قرآن كه به ديدگاه كافران درباره الله مى‌پردازد همگى مكى است و درباره اهل يثرب به ما كمكى نمى‌كند.
بنابر برخى گزارشها آنان در خانه‌هاى خود در يثرب نيز بتهايى داشتند و معمولًا در آن عصر خانه و خاندانى نبود كه از بت تهى باشد. [٧] بسيارى از بتهاى يثرب‌

[١]. وفاء الوفاء، ج ١، ص ٢٠٦
[٢]. تاريخ عرب قبل از اسلام، ص ٣٦٠- ٣٦٧
[٣]. الاصنام، ص ٦، ١٣- ٢٧؛ المحبر، ص ٩٩
[٤]. اخبار مكه، ج ١، ص ١٢٥- ١٢٦؛ الاصنام،ص ١٣؛ المحبر، ص ٣١٦
[٥]. الكشاف، ج ٤، ص ٤٢٣؛ المفصل، ج ٦، ص٢٥٠
[٦]. السيرة النبويه، ج ١، ص ٨٥؛ الطبقات،ابن سعد، ج ٢، ص ١١١؛ الاصنام، ص ١٣
[٧]. السيرة النبويه، ج ١، ص ٨٥؛ الطبقات،ابن سعد، ج ٢، ص ١١١