مناطق آن به شمار مى‌رود كه نخستين اثر باستانى آن به قرن ١٩ و سپس ١٤ قبل از ميلاد باز مى‌گردد. [١] اين شهر در كتاب مقدّس، به نام‌هاى يبوس، [٢] اريئيل، [٣] شهر نيكى و عدالت و امان، [٤] شهر پاكى، [٥] شهر مقدّس، [٦] عروس خداوند، [٧] سرزمين مقدّس، [٨] ارض موعود، [٩] و سرزمين اسرائيل‌ [١٠] ياد ده است. بيت‌المقدّس، در طول تاريخ، ساكنان گوناگونى را به خود ديده است؛ كنعانيان، حثّيان، يبوسيان، اموريان‌ [١١] عبرانيان (يهود*) و سرانجام عرب‌ها هريك در دوره‌اى به آن روى آورده‌اند.
برخى، وعده‌هاى كتاب مقدّس درباره مالكيّت اين سرزمين را دست‌آويزى براى برخى يهوديان افراطى موسوم به صهيونيست‌ها، جهت كسب مشروعيّت سلطه بر آن سرزمين مى‌دانند كه بر اثر آن (و موقعيّت راهبردى فلسطين در خاورميانه) موضوع سرزمين مقدّس، صبغه سياسى شديدى يافته و نزاع‌هاى درون طايفه‌اى و بين الاديانى فراوانى را پديد آورده است. [١٢] فراتر از نگاه غير مذهبى و سكولار رايج در جهان امروز كه مشروعيّت اين‌گونه مالكيّت‌ها را پذيرا نيست، آن‌چه از نگاه مطالعات تاريخى و كشفيّات باستان‌شناسى و نيز گزارش‌هاى عهد عتيق مسلّم است، سرزمين مقدّس در اصل از آن اقوام بومى ديگرى (معروف به كنعانيان بيش‌تر از نژاد سامى و برخى از آن‌ها از قبايل عرب شبه جزيره عربستان) غير از بنى‌اسرائيل* بوده‌ [١٣] و فقط در دوره‌اى متأخّر

[١]. قاموس الكتاب المقدس، «اورشليم»؛ معجماللاهوت الكتابى، ص ١٢٤
[٢]. كتاب مقدّس، داوران ١٩: ١٠- ١١
[٣]. همان، اشعيا ٢٩: ١
[٤]. همان، ١: ٢٦
[٥]. همان، ٤٨: ٢
[٦]. همان، متى ٤: ٥
[٧]. همان، اشعيا ٦٢: ٤
[٨]. همان، زكريا ٢: ١٢
[٩]. همان، عبرانيان ١١: ٩
[١٠]. همان، سموئيل دوم ١: ١٣
[١١]. همان، تكوين ١٥: ١٨- ٢١؛ عدد ١٣: ٢٩؛التحرير والتنوير، ج ٦، ص ١٦٣
[١٢]. مقارنةالاديان، ج ١، ص ٣٣- ٣٧؛ تاريخيك ارتداد، ص ٣٥- ٧٠
[١٣]. قاموس الكتاب المقدس، ص ٦٨٥ و ٦٩١-٦٩٤؛ مؤلفات جرجى زيدان، ج ١٩، ص ٤٦٦- ٤٦٧؛ الموسوعة الفلسطينيه، ج ٣، ص ٥١٠ و ٥١١