اگر بعد از آن كه نائب عمل را بجا آورد، عذر بر طرف شود، ديگر اعاده خود شخص لازم نيست در صورتى كه استنابه در صورت يأس باشد و يا نائب رمى را تا زمان يأس تاخير انداخته باشد.
مسأله ٧٤٨ - اگر ديگران مانند ولى از رفع عذر شخص معذور، مايوس باشند لازم نيست از او اذن بگيرند گرچه اذن گرفتن مطابق با احتياط مستحب است و اگر قدرت بر اذن دادن نداشته باشد، اذن او معتبر نيست.
مسأله ٧٤٩ - اگر بعد از گذشتن روزى كه در آن، رمى كردن واجب بوده شك كند كه بجا آورده يا نه اعتنا به شك نكند.
مسأله ٧٥٠ - اگر بعد از انداختن شك كند كه كيفيت آن صحيح بوده يا نه، اعتنا نكند.
مسأله ٧٥١ - اگر بعد از شروع در رمى جمره وسطى شك كند كه جمره اولى را رمى كرد يا آن كه به طور صحيح انجام داد يا خير، به شك خود اعتنا نكند.
مسأله ٧٥٢ - اگر در عدد شك كند كه آيا هفت بوده يا كمتر قبل از آن كه در رمى جمره بعدى داخل شود لازم است آن مقدارى را كه احتمال كسر مىدهد بياورد تا يقين كند كه هفت عدد شده و در صورتى كه از عمل منصرف شده باشد يا در عمل ديگر مشغول شده باشد احتياط واجب تكميل عدد است.
مسأله ٧٥٣ - اگر بعد از شروع در جمره وسطى مثلا يا بعد از