مسأله ٤٨٩ - احتياط آن است كه ابتداء كند از جزء اول صفا و از آنجا شروع به سعى كند، و در صورتى كه روى كوه برود و همان طور به نحو متعارف سعى كند كفايت مىكند.
مسأله ٤٩٠ - در سعى ما بين صفا و مروه جايز است سواره و بر روى محمل، چه در حال اختيار و چه با عذر لكن راه رفتن افضل است.
مسأله ٤٩١ - طهارت از حدث و خبث و ستر عورت در سعى معتبر نيست، گرچه احوط مراعات طهارت از حدث است.
مسأله ٤٩٢ - واجب است سعى را بعد از طواف و نماز آن بجا آورد، و اگر عمدا پيش از آنها بجا آورد بايد بعد از طواف و نماز آن را اعاده كند.
مسأله ٤٩٣ - اگر از روى فراموشى سعى را بر طواف مقدم بدارد، اقوى آن است كه آن را اعاده كند و هم چنين است اگر از روى ندانستن مسأله مقدم بدارد.
مسأله ٤٩٤ - واجب است رفتن و برگشتن از راه متعارف باشد، پس اگر از راه غير متعارف به صفا يا به مروه برود سعيش باطل است.
مسأله ٤٩٥ - اگر بين صفا و مروه را دو طبقه يا چند طبقه كنند و تمام طبقات بين دو كوه باشد از هر طبقه جايز است سعى كند گرچه احوط سعى از همان راهى است كه از اول متعارف بوده است.
مسأله ٤٩٦ - اگر طبقه زير زمينى درست شد و كوه صفا و مروه