ذبيحه بخورند. و صدقه را به مؤمنين بدهند. و لكن هيچ يك از اين احتياط ها واجب نيست. و اگر صدقه را به فقراى كفار بدهد، يا آن كه تمام ذبيحه را به آنها بدهد اشكال ندارد، و ضامن حصه فقراء نيست.
لكن احتياط خصوصا در خوردن قدرى از ذبيحه خوب است.
مسأله ٦٢٦ - جايز است كه ذبح را كس ديگرى به نيابت انجام دهد و نيت را نائب بكند، و احتياطا خود شخص هم نيت كند.
مسأله ٦٢٧ - احتياط واجب آن است كه ذابح مؤمن باشد، بلكه خالى از قوت نيست، و همين طور در ذبح كفارات.
مسأله ٦٢٨ - در صورتى كه قربانى بدست غير مؤمن انجام گيرد كفايت نمىكند، و بايد دو مرتبه قربانى كند، هر چند در وقت متوجه نشود كه ذابح مؤمن نيست يا جاهل به مسأله باشد.
مسأله ٦٢٩ - ذبح هم از عبادات است و در آن نيت خالص و قصد اطاعت خداوند لازم است.
مسأله ٦٣٠ - احتياط آنست كه اگر احتمال نقص يا مرض در گوسفند مىدهند آن را معاينه كنند، اگر چه اقوى عدم لزوم معاينه است در صورتى كه احتمال دهد عيبى حادث شده باشد، مثل آن كه احتمال بدهد گوش يا دمش را بريدند يا آن را خصى كردند، عدم لزوم معاينه است. و احتياط در عيب هائى كه محتمل است از حال تولد داشته و مادر زاد بوده، ترك نشود.
مسأله ٦٣١ - اگر بعد از ذبح كردن احتمال داد ناقص بودن يا