مناسك حج - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٤٢
كفاره است به يك شتر. و هم چنين اگر بدون آن كه پشيمان شود از كار خود، براى حاجتى برگردد لكن بعد از رسيدن با قصد قربت توقف كند چيزى بر او نيست.
مسأله ٥٥١ - اگر در فرض سابق مراجعت نكرد كفاره آن يك شتر است كه بايد در راه خدا قربانى كند، هر جا كه بخواهد، و احتياط مستحب آن است كه در منى قربانى كند، و اگر متمكن از قربانى نباشد هيجده روز روزه بگيرد، و احتياط مستحب آن است كه پشت سر هم روزه بگيرد.
مسأله ٥٥٢ - اگر سهوا كوچ كرد و بيرون رفت پس اگر يادش آمد بايد مراجعت كند، و اگر مراجعت نكرد گناهكار است لكن كفاره ندارد بنابر اقوى گرچه احوط است. و اگر يادش نيامد چيزى بر او نيست.
مسأله ٥٥٣ - اگر كسى از روى ندانستن مسأله آنچه ذكر شد انجام دهد حكم او حكم كسى است كه سهوا كرده است.
مسأله ٥٥٤ - اگر كسى بواسطه عذرى مثل فراموشى و تنگى وقت و مثل آن، از ظهر روز نهم تا غروب شرعى در عرفات نباشد و هيچ جزئى از زمان را درك نكند، كافى است كه مقدارى از شب عيد را هر چند اندك باشد در عرفات باشد، و اين زمان را وقت اضطرارى عرفه مىگويند.
مسأله ٥٥٥ - كسى كه بواسطه عذرى روز نهم را وقوف نكرده،