مسأله ١٣٢ - آنچه ذكر شد، كه لازم نيست قصد كند محرمات را، در غير آن محرماتى است كه عمره يا حج را باطل مىكند، مثل اكثر محرمات. اما آنچه عمره يا حج را باطل مىكند مثل نزديكى با زن در بعضى از صور كه ذكر خواهد شد، پس با قصد ارتكاب آن احرام باطل است بلكه غير ممكن است.
مسأله ١٣٣ - عمره و حج و اجزاء آنها از عبادات است و بايد با نيت خالص براى اطاعت خداوند تعالى بجا آورد.
مسأله ١٣٤ - اگر عمره را به رياء يا غير آن باطل كند، و جبران آن ممكن نشود و وقت نباشد، احتياط واجب آن است كه حج افراد بجا آورد و پس از آن عمره مفرده بجا آورد و در سال ديگر حج را اعاده كند.
مسأله ١٣٥ - اگر حج را به نيت خالص بجا نياورد، و به رياء و غير آن باطل كند بايد سال ديگر عمره و حج را اعاده كند.
مسأله ١٣٦ - اگر بعضى از اركان عمره يا حج را به نيت خالص نياورد و به رياء و غير آن باطل كند و نتواند آن را جبران كند پس در عمره حكم بطلان عمره و در حج حكم بطلان حج را ولى اگر محل جبران باقى است و جبران كرد عملش صحيح مىشود گرچه معصيت كار است.
مسأله ١٣٧ - اگر بواسطه ندانستن مسأله يا جهت ديگرى بجاى نيت عمره تمتع، حج تمتع را قصد، پس اگر در نظرش آن است كه