همچنين است اگر واهب بگويد مخيرى بين اين كه حج بجا آورى يا نه. ولى اگر اسم حج را نياورد و فقط مال را به او ببخشد قبول واجب نيست.
مسأله ٣٥ - باذل مىتواند از بذلش برگردد. ولى اگر در بين راه باشد بايد نفقه برگشتن او را بدهد. و اگر بعد از احرام رجوع كند بايد نفقه اتمام حج و مخارج عود را هم بپردازد.
مسأله ٣٦ - پول قربانى در حج بذلى بر عهده باذل است اگر بذل از طريق نذر و شبيه آن واجب باشد يا باذل در هنگام بذل بگويد: حج كن و مخارج آن بر عهده من و اگر در اين موارد باذل پول قربانى را ندهد حج واجب مىشود لكن پول قربانى بر عهده باذل است، ولى كفارات به عهده باذل نيست.
مسأله ٣٧ - كسى كه در راه حج براى خدمت اجير شود به اجرتى كه با آن مستطيع مىشود، حج بر او واجب مىشود. اگر چه اجاره بر او واجب نبوده است، لكن بعد از اجاره به نحو مذكور مستطيع مىشود و بايد حج بجا آورد.
مسأله ٣٨ - كسى كه براى نيابت از ديگرى اجير مىشود، اگر با اجرت آن مستطيع گشت، چنانچه استيجار براى سال اول باشد، بايد حج نيابى را مقدم بدارد. و اگر استطاعت او تا سال بعد باقى ماند براى خودش در سال بعد حج بجا آورد.
مسأله ٣٩ - شرط است در استطاعت كه تا برگشت از حج