ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٥١ - خلاصه بحث در باره شيطان و وسوسه اندازى او
هم چنان كه از آيه(أَ فَتَتَّخِذُونَهُ وَ ذُرِّيَّتَهُ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِي وَ هُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ)[١] استفاده مىشود كه وى نيز مانند ساير جانداران، ذريه و فرزند دارد، و اما اينكه كيفيت پيدايش فرزندان او چگونه است؟
معلوم نيست، و آيه مزبور از آن ساكت است.
از آيات كريمه قرآن در باره ابليس و خصوصيات كارهاى او و لشكريانش دو نكته ديگر استفاده مىشود: يكى اين است كه لشكريان او در كندى و تندى در عمل همه مثل هم و برابر هم نيستند، بعضى تند و بعضى كند هستند، به شهادت اينكه در جمله(وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِكَ) بعضى از لشكريان او را سواره و بعضى را پياده معرفى كرده است.
نكته ديگر اينكه لشكريان او از جهت اجتماع و انفراد در عمل نيز مختلفند، بعضى تنها كار مىكنند و بعضى به كمك يكديگر كارى را از پيش مىبرند، به دليل آيه(وَ قُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ، وَ أَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ)[٢] و احتمالا آيه(هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّياطِينُ تَنَزَّلُ عَلى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ يُلْقُونَ السَّمْعَ وَ أَكْثَرُهُمْ كاذِبُونَ)[٣].
[خلاصه بحث در باره شيطان و وسوسه اندازى او]
خلاصه بحث اين شد كه: ابليس موجودى است از آفريدههاى پروردگار كه مانند انسان داراى اراده و شعور بوده و بشر را دعوت به شر نموده و او را به سوى گناه سوق مىدهد.
اين موجود قبل از اينكه انسانى به وجود آيد، با ملائكه مىزيسته و هيچ امتيازى از آنان نداشته است و پس از اينكه آدم (ع) پا به عرصه وجود گذاشت وى از صف فرشتگان خارج شده بر خلاف آنان در راه شر و فساد افتاد، و سرانجام كارش به اينجا رسيد كه تمامى انحرافها، شقاوتها، گمراهيها و باطلى كه در بنى نوع بشر به وقوع بپيوندد همه به يك حساب مستند به وى شود، بر عكس ملائكه كه هر فردى از افراد بشر به سوى غايت سعادت و سر منزل كمال و مقام قرب پروردگار راه يافته و مىيابد هدايتش به يك حساب مستند به آنها است.
مطلب ديگرى كه از بحث ما بدست آمد اين بود كه ابليس را در كارهايش اعوان و يارانى است از فرزندان خود و از جن و انس كه هر كدام به طريق خاصى اوامر او را اجرا مىكنند و او به آنان دستور مىدهد كه در كار بنى نوع بشر مداخله نموده از دنيا و هر چه در آن
[١] آيا با اين حال او و بچههاى او را سواى من اولياى خود اتخاذ مىكنند، با اينكه آنان دشمنان شمايند؟ سوره كهف آيه ٥٠
[٢] و بگو پروردگارا پناه مىبرم به تو از وسوسههاى شيطانها، و پناه مىبرم به تو از اينكه به نزد من آيند. سوره مؤمنون آيه ٩٨
[٣] آيا شما را خبر بدهم از اينكه شيطانها بر چه كسانى نازل مىشوند آنان نازل مىشوند بر هر دروغساز گناه پيشه، كسانى كه مسموعات خود را نشر مىدهند و بيشترشان دروغگويند. سوره شعراء آيه ٢٢٣