بود، و وقتى روى دم خود مى‌نشست بلنديش تا يك ميل مى‌شد. و در بعضى‌[١] از روايات دارد كه وقتى دهن باز مى‌كرد يك لب خود را به زمين و لب ديگرش را بر بام قصر فرعون مى‌گذاشت.

و در بعضى‌[٢] ديگر دارد وقتى بارگاه فرعون را بين دندانهايش جاى داد و بر مردم حمله برد، مردم براى فرار از آن چنان ازدحامى كردند كه بيست و پنج هزار نفر زير دست و پا تلف شدند. و نيز در پاره‌اى از روايات‌[٣] دارد: طول قامت آن هشتاد ذراع بود. و در بعضى ديگر[٤] دارد: جثه‌اش آن قدر بزرگ بود كه يك شهر را پر مى‌كرد. و در روايتى‌[٥] دارد: فرعون از ديدن آن بقدرى وحشت كرد كه جامه خود را آلوده ساخت. و در بعضى‌[٦] ديگر دارد: در آن روزى كه اين اژدها را ديد چهار صد بار خود را آلوده كرد. و در بعضى از آن‌[٧] روايات است كه از آن ببعد تا چندى كه زنده بود به مرض اسهال دچار شده بود. و نيز در باره خصوصيات يد بيضاء آن حضرت در روايات‌[٨] دارد كه وقتى دست خود را از گريبان بيرون مى‌كرد چنان نورى از دستش تابيدن مى‌گرفت كه بر نور آفتاب غلبه مى‌كرد.

و در روايتى‌[٩] دارد: سحره هفتاد نفر بودند، و بر ششصد تا نهصد، و همچنين دوازده هزار نفر و پانزده هزار نفر و هفده هزار نفر و نوزده هزار نفر و سى و چند هزار نفر و هفتاد هزار نفر و هشتاد هزار نفر نيز رواياتى وارد شده.

و نيز[١٠] در روايات دارد كه اين ساحران علم سحر را از دو نفر مجوسى از اهل نينوا

[١] تفسير عياشى ج ٢ ص ٢٥ ح ٦٤

[٢] تفسير الدر المنثور ج ٤ ص ٢٩٢- تفسير قرطبى ج ٧ ص ٢٥٨- و تفسير ابو الفتوح رازى ج ٥ ص ٢٤١

[٣] مجمع البيان ج ٤ ص ٤٥٨

[٤] تفسير قرطبى ج ٧ ص ٢٥٩

[٥] تفسير ابو الفتوح رازى ج ٥ ص ٢٤١ الكامل فى التاريخ ج ١ ص ١٨١

[٦] منهج الصادقين ج ٤ ص ٨٤

[٧] تفسير جرجانى ج ٣ ص ٢٢٧

[٨] تفسير قرطبى ج ٧ ص ٢٥٧ و الدر المنثور ج ٣ ص ١٠٥ و تفسير ابو الفتوح رازى ج ٥ ص ٢٤١ و الكامل فى التاريخ ج ١ ص ١٨١

[٩] الدر المنثور ج ٣ ص ١٠٦ و تفسير قرطبى ج ٧ ص ٢٥٨ و تفسير ابو الفتوح رازى ج ٥ ص ٢٤٥ و منهج الصادقين ج ٤ ص ٨٢ تاريخ طبرى ج ١ ص ٤٠٧ و ٤٠٨ و الصافى ج ٢ ص ٦٩

[١٠] تفسير قرطبى ج ٧ ص ٢٥٨ و تفسير ابو الفتوح رازى ج ٥ ص ٢٤٥