بازاريابى شبكه اى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩١ - ج) خلافگويىها

براى روشن‌تر شدن اين دروغ بزرگ (بازاريابى بدون اشباع است) به مطلبى از روزنامه كيهان، مورّخ ٣٠/ ٧/ ١٣٨٣، توجّه كنيد:

«اگر زمان لازم براى جلب دو مشترى توسّط هر خريدار را يك ماه در نظر بگيريم، تعداد نفرات دارنده سكّه كه در حال بازاريابى هستند ٤ هزار و ٦٩ برابر خواهد شد. حال اگر تعداد نفرات فعلى بازارياب را در شكل بسيار خوش‌بينانه فقط ٢٥٠ هزار نفر در نظر بگيريم، تعداد نفرات درگير در پايان سال يك ميليارد و ٢٤٠ ميليون نفر خواهد بود.

البتّه سرعت جلب مشترى در شرايط فعلى مى‌تواند به طور متوسّط يك ماه باشد، و هر چه از رشد مثلث بگذرد و نرخ رشد كاسته مى‌شود، ولى در نهايت پس از مدّتى توقّف حتمى است. البتّه در صورتى كه نرخ رشد بسيار كم شود براى خريدار با توقّف تفاوتى ندارد، چون براى دريافت جايزه از شركت در هر مرحله بايد سه نفر در سمت راست و سه نفر در شاخه چپ او اضافه شوند. در كندترين سرعت متصوّر اگر زمان لازم براى كسب دو مشترى توسّط هر بازارياب فعلى را شش ماه بگيريم، با توجّه به جمعيّت ٧٠ ميليونى ايران، و تخمين ٣٠ ميليونى افرادِ حاضر به خريد كه آمادگى ذهنى و مالى دارند و چهار برابر شدن ساليانه بازارياب‌ها، با اين نرخ رشد در كمتر از چهار سال شاهد توقّف سيستم خواهيم بود».