اسلام و كمكهاى مردمى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٨ - فرهنگ انفاق در روايات اسلامى
٣
در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده است:
ما أرى شيئاً يعدل زيارة المؤمن إلّااطعامه، وحقّ علىاللَّه أنْ يطعم من اطعم مؤمناً من طعام الجنّة [١]؛
من چيزى را همانند ديدار مؤمن نمىبينم، جز اطعام كردن، و هر كس مؤمنى را اطعام كند بر خدا است كه او را از طعام بهشت اطعام نمايد.
٤
در حديث ديگرى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده است كه مردى مهار مركب حضرت را گرفت وعرض كرد اى رسول خدا! «اىّ الأعمال افضل؛ چه عملى از همه اعمال برتر است؟»
فرمود:
اطعام الطّعام، واطياب الكلام [٢]
غذا دادن به مردم و خوش زبان بودن.
٥
در حديث ديگرى از رسول خدا صلى الله عليه و آله مىخوانيم:
من عال اهل بيتٍ من المسلمين يومهم وليلتهم غفراللَّه ذنوبه [٣]
كسى كه خانوادهاى از مسلمين را يك شبانه روز پذيرايى كند، خداوند گناهانش را مىبخشد.
چه كار كوچك و چه نتيجه بزرگى!
[١]. اصول كافى، جلد ٢ باب اطعام المؤمن، حديث ١٧.
[٢]. بحار الانوار، جلد ٧٤، صفحه ٣٨٨، حديث ١١٣.
[٣]. بحار الانوار، جلد ٧٤، صفحه ٣٨٩، حديث ٢.