اسلام و كمكهاى مردمى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٩ - يك مثال جالب ديگر
٣- جمله «ابْتِغَآءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَتَثْبِيتًا مّنْ أَنفُسِهِمْ» انگيزههاى انفاق صحيح و الهى را بيان مىكند و آن دو چيز است: «طلب خشنودى خدا» و «تقويت روح ايمان و ايجاد آرامش در دل و جان».
اين جمله مىگويد انفاقكنندگان واقعى كسانى هستند كه تنها براى خشنودى خدا و پرورش فضايل انسانى و تثبيت اين صفات در درون جان خويش و همچنين پايان دادن به اضطراب و ناراحتيهايى كه بر اثر احساس مسؤوليّت در برابر محرومان در وجدان آنها پيدا مىشود، اقدام به انفاق مىكنند. بنابراين «مِن» در آيه به معنى «فى» مىباشد.
٤- جمله «وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ؛ خدا به آنچه انجام مىدهيد بينا است» كه در آخر آيه دوم ذكر شده، هشدارى است به همه كسانى كه مىخواهند عمل نيك انجام دهند كه مراقب باشند كوچكترين آلودگى نيّت يا طرز كار ممكن است نتيجه اعمال آنها را بر باد دهد، زيرا خداوند كاملًا مراقب اعمال آنهاست!