اسلام و كمكهاى مردمى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠ - درخشانترين اخلاق انسانى
به يقين، هرگاه اين روحيّه حفظ و بالنده و گسترده شود، محروميّتزدايى از جامعه امكان پذير خواهد بود و جامعه ما مجموعهاى مىشود از بهترين انسانها و سرشارترين عاطفهها.
مسأله مهم اين جاست كه كمكهاى مردمى تنها وسيله فقرزدائى يا مبارزه با فاصله طبقاتى نيست، بلكه وسيله بسيار مؤثّرى براى پرورش و ارتقاء روحى و تربيت شخص كمك كننده است؛ كسى كه قسمتى از بهترين اموال خودرا جدا مىكند و براى كمك به شخص آبرومندى اختصاص مىدهد يا يك مركز خيريّه اجتماعى مىسازد، قبل از هر چيز روح خودرا پاك و قلب خودرا صفا مىبخشد.
قرآن مجيد تعبير جالبى دارد، به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله دستور مىدهد و مىگويد:
خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهّرُهُمْ وَتُزَكّيهِمْ بِهَا [١]
از اموال آنها صدقهاى بگير كه به وسيله آن آنها را پاك و پاكيزه كنى و آنها را رشد و نمو دهى.
آرى، كمكهاى مردمى روح انسان را مىروياند، رشد و نمو مىدهد، و از بخل و حسد و دنياپرستى و حرص و آز و انحصارطلبى و خودخواهى پاك مىكند و او را روز به روز به خدا نزديكتر مىسازد.
بعلاوه، اموال او بركت پيدا مىكند و درهاى روزى به روى او گشوده مىشود، تا آن جا كه اميرمؤمنان على عليه السلام مىفرمايد:
[١]. توبه: ١٠٣.