اسلام و كمكهاى مردمى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٤ - ب- فرق ميان اسراف و تبذير
همانگونه كه ديديم، آيات مورد بحث نيز تبذير كنندگانرا برادران شيطان و قرين آنها مىشمرد.
اكنون ببينيم اسراف چيست؟
«اسراف» به معنى وسيع كلمه، هر گونه تجاوز از حد در هر كارى است كه انسان انجام مىدهد، ولى غالباً اين كلمه در مورد هزينهها و خرجها گفته مىشود.
از آيات قرآن بخوبى استفاده مىشود كه اسراف نقطه مقابل سختگيرى است آنجا كه مىفرمايد: «والّذين إذا انفقوا لم يسرفوا ولم يقتروا وكان بين ذلك قواماً [١]؛ كسانى كه به هنگام انفاق نه اسراف مىكنند و نه سختگيرى، بلكه در ميان اين دو، حدّ اعتدال و ميانه را مىگيرند.»
ب- فرق ميان اسراف و تبذير
در اين كه ميان اسراف و تبذير چه تفاوتى است، بحث روشنى در اين زمينه از مفسّران نديدهايم، ولى با در نظر گرفتن ريشه اين دو لغت، چنين به نظر مىرسد كه وقتى اين دو در مقابل هم قرار گيرند، اسراف به معنى خارج شدن از حدّ اعتدال است بى آنكه چيزى را ظاهراً ضايع كرده باشد، مثل اين كه ما لباس گران قيمتى بپوشيم كه بهايش ده برابر لباس مورد نياز ما باشد، و يا غذاى خود را آن چنان گران قيمت تهيّه كنيم كه با قيمت آن بتوان عدّه زيادى را تغذيه كرد؛ در اين جا از حد گذراندهايم ولى ظاهراً چيزى نابود نشده است.
[١]. سوره فرقان، آيه ٦٧.