آيين رحمت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦ - 2- رحمت اسلامى در ميدان نبرد!
نكنيد، و پيرمردهاى ناتوان و بچّهها و زنها را به قتل نرسانيد.
«وَ لا تَقْطَعُوا شَجَراً الّا انْ تَضْطَرُّوا الَيْها»؛
و درختان را قطع نكنيد، مگر كه ناچار شويد!
انسان با مطالعه اين قوانين متعالى و دستورات حساب شده و مترقّى، به عظمت اسلام و گستره رحمت اسلامى پى مىبرد و انگشت حيرت به دهان مىگيرد؛ چرا كه رحمت اسلامى در كانون خشونت، حتّى شامل درختان نيز مىگردد؛ و لهذا پيامبرِ رحمةٌ للعالمين به سربازان خويش دستور مىدهد كه هيچ درختى را در هنگام جنگ و نبرد قطع نكنند و به محيط زيست احترام بگذارند؛ مگر اين كه درخت يا درختانى مانع پيشروى سربازان اسلام و لشكريان قرآن باشد، كه در اين صورت قطع آن از باب ضرورت- و البتّه به مقدارى كه ضرورت اقتضا مىكند- مانعى ندارد.
دستورات بعدى حضرت رسول صلى الله عليه و آله نشانگر اوج رأفت و رحمت اسلامى در ميدان جنگ و نبرد است، توجّه بفرماييد:
«وَ ايُّما رَجُلٍ مِنْ ادْنَى الْمُسْلِمينَ اوْ افْضَلِهُمْ نَظَرَ الى احَدٍ مِنَ الْمُشْرِكينَ فَهُوَ جارٍ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ، فَانْ تَبِعَكُمْ فَاخُوكُمْ فِى الدّين وَ انْ ابى فَابْلِغُوهُ مَأْمَنَهُ»؛
هر گاه يكى از لشكريان اسلام، چه برترين مقام باشد و چه پايينترين سرباز، به يكى از دشمنان اسلام پناه داد، آن