آيين رحمت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤ - 2- رحمت اسلامى در ميدان نبرد!
مىخواند و اين نكات [١] را به آنها گوشزد مىكرد (به گونهاى كه اگر سربازى از اين آداب تخلّف مىكرد مورد مؤاخذه قرار مىگرفت):
«سيرُوا بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ فى سَبيل اللَّهِ وَ عَلى مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ»؛
به سوى ميدان جنگ حركت كنيد، امّا نه از سر هوى و هوس، بلكه با نام و ياد خدا و براى رضاى او، و با نيّتى پاك و خالى از هر گونه انگيزه غير خدائى، و بر طبق برنامههاى اسلامى (كه شرح آن مىآيد) عمل كنيد.
«لا تَغُلُّوا»: در جنگ هرگز خيانت نكنيد. اين كه: منظور از اين جمله چيست؟ سه احتمال وجود دارد:
نخست اين كه، در تقسيم غنيمتهاى جنگى خيانت ننماييد. همانگونه كه در برخى از آيات قرآن به اين مطلب اشاره شده كه: آنچه مربوطه به حكومت و رهبرى است جدا شود. و آنچه مربوط به رزمندگان است در ميان آنها تقسيم شود، و هر كس به آنچه حقّ اوست برسد و در غنيمت خيانت نشود.
احتمال ديگر اين كه، رزمندگان گذشته از غنائم جنگى، در ساير امور هم به همديگر خيانت نكنند.
احتمال سوم اين كه، نه تنها به همرزمانتان، بلكه به دشمنان هم خيانت نكنيد و با آنها جوانمردانه بجنگيد.
[١]. وسائل الشّيعه، جلد ١١، صفحه ٤٣.