آيين رحمت
(١)
پيشگفتار
٩ ص
(٢)
فصل اوّل تبيين و تفسير شبهه
١٣ ص
(٣)
اسلام آئين خشونت يا رأفت
١٥ ص
(٤)
فصل دوم رأفت و رحمت اسلامى در قرآن مجيد
١٩ ص
(٥)
1- نسبت رحمت و خشونت در قرآن
٢١ ص
(٦)
2- بدى را با خوبى پاسخ دهيد!
٢٢ ص
(٧)
3- رحمت اسلامى، فراتر از مسلمانان
٢٣ ص
(٨)
4- مهربانى پيامبر، عامل جذب مسلمانان
٢٥ ص
(٩)
5- صلح و آشتى برنامه اصلى اسلام
٢٦ ص
(١٠)
فصل سوم رأفت و رحمت اسلامى در روايات
٢٩ ص
(١١)
1- اساس دين محبّت است
٣١ ص
(١٢)
6- مودّت و رحمت از نشانههاى پروردگار
٢٧ ص
(١٣)
2- رحمت اسلامى در ميدان نبرد!
٣٣ ص
(١٤)
3- رحمت اسلامى و ساير جانداران!
٣٨ ص
(١٥)
4- دعاهاى مسلمانان براى همه انسانها!
٤٠ ص
(١٦)
فصل چهارم محبّت و رحمت اسلام در سيره پيشوايان دين
٤٣ ص
(١٧)
1- ريزش رحمت پيامبر صلى الله عليه و آله پس از فتح مكّه
٤٥ ص
(١٨)
2- على عليه السلام و سفارش براى قاتلش!
٤٧ ص
(١٩)
فصل پنجم سؤالها و ايرادها
٤٩ ص
(٢٠)
1- آيا قانون قصاص مظهر خشونت دينى است؟
٥١ ص
(٢١)
اوّل بررسى فلسفه حدود و تعزيرات
٥٦ ص
(٢٢)
2- آيا حدود اسلامى با رأفت و رحمت دينى سازگار است؟
٥٥ ص
(٢٣)
دوم راههاى اثبات حدود شرعى
٥٨ ص
(٢٤)
سوم آداب اجراى حدود شرعى
٦٠ ص
(٢٥)
3- جهاد و رحمت اسلامى!
٦٣ ص
(٢٦)
اوّل و دوم آمادگى نظامى براى جلوگيرى از جنگ
٦٣ ص
(٢٧)
سوم محدوده جهاد و آداب آن
٦٥ ص
(٢٨)
چهارم ترك جهاد مساوى با ويرانى عبادتگاههاست؟
٦٦ ص
(٢٩)
4- جهاد ابتدائى
٦٧ ص
(٣٠)
پاسخ اوّل آيا اسلام جهاد ابتدايى دارد؟
٦٧ ص
(٣١)
پاسخ دوم جهاد ابتدايى در موارد خاصّى هماهنگ با عقل و منطق است
٧١ ص
(٣٢)
فصل ششم ضميمهها
٨١ ص
(٣٣)
1- بيانيّه حضرت آية اللَّه العظمى مكارم شيرازى
٨٣ ص
(٣٤)
2- دعوت پاپ به مناظره علمى و منطقى
٨٥ ص
(٣٥)
متن نامه معظّمله به پاپ
٨٦ ص
(٣٦)
3- نامه اعتراضآميز نماينده آشوريان ايران به پاپ
٨٩ ص
(٣٧)
4- اشتباه است يا امر ديگرى؟!
٩٣ ص

آيين رحمت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤ - ١- آيا قانون قصاص مظهر خشونت دينى است؟

بدن را نيز فاسد كند، و حتّى پيام‌آور مرگ براى تمام اعضاى كشور تن باشد! آيا هيچ عقل و منطقى اين نوع تفكّر را مى‌پسندد!

نتيجه اين كه، قصاص نوعى درمان است‌ و براى جلوگيرى از سرايت فساد به ساير اعضاى جامعه، و حفظ امنيّت و ايمنى ديگر اعضا، ضرورى و لازم است. و با اين تحليل، قانون قصاص نه تنها خشونت محسوب نمى‌شود، بلكه با توجّه به مصلحت كلّ جامعه، شعبه‌اى از رحمت و رأفت الهى محسوب مى‌گردد. (دقّت كنيد)

تصوّر نمى‌كنيم هيچ انسان عاقلى- هر چند تابع دين مقدّس اسلام نباشد- معتقد باشد كه افراد شرور و قاتل و كسانى كه با قتل و غارت، امنيّت جامعه را به خطر مى‌اندازند، و به هيچ كس رحم نمى‌كنند، و پايبند به هيچ اصلى از اصول دينى و انسانى نيستند، در جامعه آزادانه رفت و آمد كنند و مرتكب هر جنايتى شوند؛ بلكه تمام عقلاى دنيا قصاص را به عنوان آخرين درمان اين اعضاء فاسد اجتماعى مى‌پذيرند، و از آن استقبال مى‌كنند.