آيين رحمت - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣ - 2- رحمت اسلامى در ميدان نبرد!
انگيزه عشق و محبّت اين قدرت و قوّت عجيب و خيره كننده را دارد.
همين مطلب در مورد برنامههاى دينى نيز صادق است و لهذا در روايات فوق بر عشق و محبّت تأكيد شده، نه بر راه پرسنگلاخ برهان منطقى و استدلالهاى عقلى، تا آدمى زودتر به سر منزل مقصود برسد. اگر عاشق شدى خود به خود به سوى اطاعت الهى گام برمىدارى، و مشكلات آن را به جان مىخرى. اگر عاشق امام زمان شدى اطاعت اوامرش و مبارزه با فساد و منكرات، كارى بس آسان خواهد بود. آرى، عشق و محبّت كارها را سهل مىكند. آيا دين و آئينى كه انگيزه حركت پيروانش محبّت و عشق است، و تمام دينش را محبّت و عشق معرّفى مىكند، آئين خشونت است؟!
٢- رحمت اسلامى در ميدان نبرد!
رحمت و رأفت اسلامى بقدرى وسيع و فراگير است كه در ميدان جنگ نيز بروز و ظهور دارد؛ به تعبير ديگر، اسلام آن قدر به محبّت و عطوفت و رحمت اهمّيّت مىدهد كه حتّى در كانون خشونت و تندى، پيروانش را نسبت به آن سفارش مىكند! بدين جهت در روايات مربوط به آداب جنگ، نكات جالبى در اين زمينه به چشم مىخورد، كه به يك نمونه آن اشاره مىكنيم:
امام صادق عليه السلام مىفرمايد: «هنگامى كه رسول مكرّم اسلام صلى الله عليه و آله تصميم مىگرفت سربازان اسلام را به سوى ميدان جنگ روانه كند، آنها را فرا